آدرس آی‌پی چیست؟ آی‌پی عمومی و خصوصی، IPv4 و IPv6

جزئیات Wi-Fi لپ‌تاپ را باز می‌کنید و عدد 192.168.1.34 را می‌بینید. یک سایت «آی‌پی من چیست» عدد کاملاً متفاوتی نشان می‌دهد و کنارش نام شهری را که شاید اصلاً در آن زندگی نمی‌کنید. گوشی‌تان روی داده موبایل عدد سومی نشان می‌دهد. هر سه آدرس آی‌پی هستند و هر سه درست‌اند؛ فقط به لایه‌های مختلف یک اتصال تعلق دارند.

در این نوشته توضیح می‌دهیم آدرس IP چیست، به چه کاری می‌آید و وقتی سایتی را باز می‌کنید چه بر سر آن می‌آید. تفاوت آدرس عمومی و خصوصی، تفاوت IPv4 و IPv6 و اینکه اصلاً چه کسی آدرس‌ها را توزیع می‌کند را بررسی می‌کنیم و نشان می‌دهیم چطور آدرس خودتان را در ویندوز، مک، اندروید و آیفون پیدا کنید؛ مسیرهای منو از صفحه‌های راهنمای خود سازندگان گرفته شده‌اند. در پایان می‌گوییم آدرس IP چه چیزی را درباره شما آشکار می‌کند و چه چیزی را نه، و یک جدول راهنمای انتخاب هم آورده‌ایم.

آدرس آی‌پی چیست؟#

آدرس IP نشانی یک دستگاه در شبکه‌ای است که از پروتکل اینترنت (Internet Protocol) استفاده می‌کند؛ یعنی مجموعه قواعد مشترکی که همه کامپیوترها، گوشی‌ها و سرورهای اینترنت برای فرستادن داده از آن پیروی می‌کنند. داده به شکل یک جریان پیوسته و بلند جابه‌جا نمی‌شود. به تکه‌های کوچکی به نام بسته (packet) تقسیم می‌شود و هر بسته دو آدرس با خود دارد: آدرسی که از آن می‌آید و آدرسی که به آن می‌رود.

نزدیک‌ترین مثال روزمره نامه است. روی پاکت نامه، نشانی گیرنده جلو و نشانی فرستنده پشت نوشته می‌شود. اداره پست نامه را باز نمی‌کند؛ نشانی را می‌خواند و پاکت را یک مرحله به مقصد نزدیک‌تر می‌کند. مسیریاب‌های اینترنت (روترها) همین کار را با بسته‌ها انجام می‌دهند. وقتی سایت پاسخ می‌دهد، جای دو آدرس را عوض می‌کند و پاسخ به سمت شما برمی‌گردد.

استانداردی که در سال 1981 آدرس‌های امروزی را تعریف کرد، یعنی ⁦RFC 791⁩، این ایده را در یک جمله خلاصه می‌کند: نام می‌گوید دنبال چه هستیم و آدرس می‌گوید آن چیز کجاست. نام چیزی مثل proxynet.io است. آدرس عددی است که دستگاه شما در عمل به آن وصل می‌شود.

آدرس IP در عمل دو کار انجام می‌دهد. اول اینکه داده را به مقصد می‌رساند، چون سایت باید بداند صفحه را به کجا بفرستد. دوم اینکه به طرف مقابل می‌گوید اتصال از کدام شبکه آمده است؛ به همین دلیل سایت‌ها می‌توانند کشور شما را حدس بزنند و بانک متوجه ورودی از یک مکان غیرعادی می‌شود.

وقتی سایتی را باز می‌کنید چه اتفاقی برای آدرس IP شما می‌افتد؟#

در بارگذاری یک صفحه دست‌کم سه آدرس نقش دارند: آدرس محلی دستگاه شما، آدرس عمومی مودم و آدرس سایت. ترتیب استفاده از آن‌ها این است:

1. دستگاه شما یک آدرس محلی می‌گیرد. وقتی گوشی به Wi-Fi خانه وصل می‌شود، مودم یک آدرس خصوصی مثل 192.168.1.34 به آن می‌دهد. این کار خودکار و از راه DHCP انجام می‌شود؛ سرویسی که در یک شبکه آدرس پخش می‌کند.
2. نام سایت به عدد تبدیل می‌شود. شما نام یک سایت را می‌نویسید. دستگاهتان از یک سرور DNS می‌پرسد این نام به کدام آدرس IP تعلق دارد و پاسخی مثل 198.51.100.7 می‌گیرد. این جست‌وجو را در نوشته DNS چیست؟ توضیح داده‌ایم.
3. درخواست با دو آدرس راه می‌افتد. دستگاه شما درخواست را با آدرس محلی خودش به‌عنوان فرستنده و آدرس سایت به‌عنوان گیرنده می‌فرستد.
4. مودم آدرس فرستنده را عوض می‌کند. آدرس خصوصی در اینترنت اعتبار ندارد، پس مودم آن را با IP عمومی‌ای که ارائه‌دهنده خدمات اینترنت (ISP) به آن داده جایگزین می‌کند و یادداشت می‌کند کدام دستگاه درخواست را فرستاده است. این جایگزینی NAT (ترجمه آدرس شبکه) نام دارد.
5. سایت به IP عمومی شما پاسخ می‌دهد. سرور فقط آدرس عمومی شما را می‌بیند و صفحه را به همان‌جا می‌فرستد.
6. مودم پاسخ را به دستگاه درست می‌رساند. یادداشت‌هایش را نگاه می‌کند، می‌بیند پاسخ مال گوشی شماست و آن را به 192.168.1.34 می‌فرستد.

گام چهارم خیلی از سردرگمی‌های روزمره را توضیح می‌دهد. همه دستگاه‌های خانه یک IP عمومی مشترک دارند، پس سایت نمی‌تواند فقط از روی آدرس، لپ‌تاپ شما را از تلویزیونتان تشخیص دهد. آدرس محلی‌ای هم که در تنظیمات می‌بینید اصلاً به سایت نمی‌رسد.

تفاوت آی‌پی عمومی و خصوصی چیست؟#

سانترال تلفن یک شرکت را در نظر بگیرید. شرکت یک شماره تلفن دارد که بیرونی‌ها با آن تماس می‌گیرند و در دفتر، هر میز یک شماره داخلی کوتاه دارد. سانترال تماس‌های بیرونی را به داخلی درست وصل می‌کند. IP عمومی شما همان شماره شرکت است و آدرس‌های خصوصی خانه شما شماره‌های داخلی. دو شرکت می‌توانند هر دو داخلی 101 داشته باشند و هیچ تداخلی پیش نیاید؛ درست همان‌طور که میلیون‌ها خانه در یک لحظه از 192.168.1.34 استفاده می‌کنند.

بازه‌های خصوصی را سند ⁦RFC 1918⁩ تعیین کرده است. این سند سه بلوک را برای شبکه‌های خصوصی کنار می‌گذارد و می‌گوید بسته‌هایی که این آدرس‌ها را دارند نباید در اینترنت میان شبکه‌ها جابه‌جا شوند. به همین دلیل آدرس خصوصی فقط درون شبکه خودش کار می‌کند:

192.168.x.x یعنی چه؟#

اگر آدرسی با 192.168 شروع شود، دارید به یک آدرس خصوصی نگاه می‌کنید که یک مودم پخش کرده است. مودم معمولاً یکی از آدرس‌های ابتدای بازه را برای خودش نگه می‌دارد، مثل 192.168.1.1 یا 192.168.0.1. این همان آدرسی است که برای باز کردن صفحه مدیریت مودم در مرورگر می‌نویسید.

دو آدرس دیگر هم زیاد باعث اشتباه می‌شوند. 127.0.0.1 همیشه یعنی «همین دستگاه» و برنامه‌هایی که روی یک کامپیوتر با هم حرف می‌زنند از آن استفاده می‌کنند. آدرسی که با 169.254 شروع شود یعنی دستگاه نتوانسته از مودم آدرس بگیرد و خودش به خودش آدرس داده است؛ این معمولاً نشانه مشکل Wi-Fi یا مودم است، نه ایرادی در خود دستگاه.

تفاوت IPv4 و IPv6: چرا دو قالب وجود دارد؟#

طبق تعریف ⁦RFC 791⁩، آدرس IPv4 طولی برابر 32 بیت دارد. به شکل چهار عدد از 0 تا 255 نوشته می‌شود که با نقطه از هم جدا شده‌اند، مثل 203.0.113.25. سی‌ودو بیت کمی کمتر از 4.3 میلیارد آدرس می‌سازد و نیاز اینترنت خیلی وقت پیش از این عدد گذشته است. RIPE NCC، نهاد ثبت آدرس برای اروپا، خاورمیانه و آسیای مرکزی، آخرین آدرس‌های مخزن آزاد IPv4 خود را در نوامبر 2019 واگذار کرد؛ شبکه‌های تازه در این منطقه اکنون برای آدرس‌هایی که پس داده می‌شوند در فهرست انتظار قرار می‌گیرند.

پاسخ بلندمدت IPv6 است. ⁦RFC 8200⁩، استاندارد فعلی IPv6، اندازه آدرس را از 32 بیت به 128 بیت می‌رساند. آدرس IPv6 به شکل هشت گروه نوشته می‌شود که با دونقطه از هم جدا شده‌اند و هر گروه تا چهار رقم در مبنای شانزده (0-9 و a-f) دارد. طبق قواعد نگارش در ⁦RFC 4291⁩، یک رشته از گروه‌های پشت سر هم که همه صفرند را می‌توان در هر آدرس فقط یک بار با :: کوتاه کرد؛ به این ترتیب 2001:db8:0:0:0:0:0:1 می‌شود 2001:db8::1.

امروز در بسیاری از اتصال‌ها هر دو قالب کنار هم کار می‌کنند. دستگاه شما وقتی سایت و ارائه‌دهنده از IPv6 پشتیبانی کنند از آن استفاده می‌کند و در غیر این صورت به IPv4 برمی‌گردد. به همین دلیل ممکن است یک سایت «آی‌پی من چیست» دو آدرس نشانتان دهد، یکی با نقطه و یکی با دونقطه. اینکه این موضوع هنگام انتخاب پروکسی چه معنایی دارد را در نوشته پروکسی IPv4 یا IPv6؟ آورده‌ایم.

آیا آدرس IP شما عوض می‌شود؟#

به نوع خط بستگی دارد. بیشتر اتصال‌های خانگی IP پویا دارند: ارائه‌دهنده می‌تواند پس از راه‌اندازی دوباره مودم، قطع برق یا طبق برنامه خودش آدرس عمومی دیگری به مودم شما بدهد. IP ثابت عوض نمی‌شود و کسب‌وکارها برای سرورها و سرویس‌هایی که فقط از یک آدرس شناخته‌شده اتصال می‌پذیرند به آن نیاز دارند. IP محلی شما هم وقتی مودم دوباره آدرس‌ها را پخش کند ممکن است عوض شود. مقایسه کامل، از جمله اینکه از کجا بفهمید خط شما کدام نوع است، در نوشته تفاوت IP ثابت و پویا آمده است.

چه کسی آدرس‌های IP را توزیع می‌کند؟#

آدرس‌های اینترنت مال یک شرکت واحد نیست. آن‌ها در یک زنجیره از بالا به پایین واگذار می‌شوند:

1. IANA (Internet Assigned Numbers Authority) مخزن جهانی را نگه می‌دارد. صفحه منابع شماره‌ای این سازمان توضیح می‌دهد که بلوک‌های آدرس را هر وقت لازم باشد به پنج نهاد منطقه‌ای ثبت اینترنت واگذار می‌کند و معمولاً مستقیم به ارائه‌دهنده‌ها یا کاربران نهایی آدرس نمی‌دهد.
2. پنج نهاد منطقه‌ای ثبت به ارائه‌دهنده‌های منطقه خود آدرس واگذار می‌کنند: AFRINIC (آفریقا)، APNIC (آسیا و اقیانوسیه)، ARIN (کانادا، آمریکا و بخشی از جزایر کارائیب)، LACNIC (آمریکای لاتین و بخشی از جزایر کارائیب) و RIPE NCC (اروپا، خاورمیانه و آسیای مرکزی، که ایران و ترکیه هم در آن قرار دارند).
3. ارائه‌دهنده اینترنت شما یکی از آدرس‌هایش را به مودم شما اختصاص می‌دهد، یا به گوشی‌تان وقتی روی داده موبایل است.
4. مودم شما از راه DHCP آدرس‌های خصوصی را میان دستگاه‌های خانه پخش می‌کند.

هر نهاد ثبت یک پایگاه داده عمومی دارد که نشان می‌دهد کدام بلوک در اختیار کدام سازمان است. به همین دلیل یک «استعلام IP» می‌تواند نام ارائه‌دهنده پشت یک آدرس را بگوید، اما نام کسی را که از آن استفاده می‌کند نه.

CGNAT چیست و چرا ممکن است IP عمومی شما مشترک باشد؟#

چون آدرس‌های IPv4 کم آمدند، بسیاری از ارائه‌دهنده‌ها، به‌ویژه اپراتورهای موبایل، چند مشترک را پشت یک آدرس عمومی قرار می‌دهند؛ این چیدمان CGNAT (NAT در سطح اپراتور) نام دارد. در این حالت مودم شما از ارائه‌دهنده یک آدرس داخلی می‌گیرد، آدرسی که سایت‌ها می‌بینند به دستگاهی مشترک در شبکه ارائه‌دهنده تعلق دارد، و نوشته CGNAT چیست؟ نشان می‌دهد چطور بررسی کنید خط شما این‌طور کار می‌کند یا نه.

IP عمومی خود را چطور پیدا کنید؟#

IP عمومی همان آدرسی است که سایت‌ها می‌بینند، پس ساده‌ترین راه پیدا کردنش این است که از یک سایت بپرسید. روی دستگاه و شبکه‌ای که می‌خواهید بررسی کنید، عبارت «آی‌پی من چیست» یا «what is my IP» را جست‌وجو کنید و یکی از سایت‌های بررسی را در نتایج باز کنید. عددی که بالای صفحه می‌بینید آدرسی است که اتصال شما از آن رسیده است.

هنگام خواندن نتیجه سه نکته را در نظر داشته باشید:

• نتیجه به شبکه بستگی دارد. روی Wi-Fi خانه، گوشی و لپ‌تاپ شما یک IP عمومی نشان می‌دهند، چون هر دو از یک مودم بیرون می‌روند. وقتی گوشی را روی داده موبایل ببرید، آدرس اپراتور را نشان می‌دهد.
• دو آدرس یعنی دو قالب. اگر سایت یک آدرس با نقطه و یک آدرس با دونقطه نشان دهد، خط شما هم IPv4 دارد و هم IPv6.
• کشور و شهر تخمینی‌اند. سایت‌های بررسی این اطلاعات را از پایگاه‌های داده موقعیت می‌خوانند، نه از دستگاه شما، و شهر زیاد اشتباه درمی‌آید. دلیلش را در نوشته چرا موقعیت IP اشتباه نشان داده می‌شود؟ توضیح داده‌ایم.

صفحه مدیریت مودم هم آدرس عمومی‌ای را که گرفته نشان می‌دهد، معمولاً در بخشی به نام Internet یا WAN. اگر این آدرس با آدرس سایت بررسی فرق داشته باشد، ارائه‌دهنده شما احتمالاً از CGNAT استفاده می‌کند.

IP محلی را در ویندوز، مک، اندروید و آیفون چطور پیدا کنید؟#

IP محلی در تنظیمات شبکه هر دستگاه نوشته شده است. گام‌های زیر از صفحه‌های راهنمای خود سازندگان گرفته شده‌اند. نام گزینه‌های ویندوز، مک و آیفون را همان‌طور که در رابط انگلیسی دیده می‌شوند آورده‌ایم و ترجمه‌شان را داخل پرانتز نوشته‌ایم.

ویندوز 11 و ویندوز 10#

صفحه تنظیمات شبکه مایکروسافت برای هر دو نسخه همین گام‌ها را می‌دهد:

1. مسیر ⁦Start > Settings > Network & internet⁩ (شروع > تنظیمات > شبکه و اینترنت) را باز کنید.
2. برای Wi-Fi گزینه Wi-Fi و سپس شبکه‌ای را که به آن وصل هستید انتخاب کنید. برای اتصال کابلی Ethernet (اترنت) را انتخاب کنید.
3. IP محلی شما کنار ⁦IPv4 address⁩ (آدرس IPv4) نوشته شده است.

راه میان‌بر: روی نماد Wi-Fi یا شبکه در نوار وظیفه راست‌کلیک کنید و ⁦Network and internet settings⁩ (تنظیمات شبکه و اینترنت) را انتخاب کنید، سپس کنار شبکه‌ای که به آن وصل هستید روی Properties (ویژگی‌ها) بزنید.

مک#

راهنمای تنظیمات TCP/IP اپل این مسیر را می‌دهد:

1. ⁦Apple menu > System Settings⁩ (منوی اپل > تنظیمات سیستم) را انتخاب کنید، سپس در نوار کناری روی Network (شبکه) کلیک کنید.
2. روی اتصالی که استفاده می‌کنید، مثلاً Wi-Fi، و سپس روی Details (جزئیات) کلیک کنید.
3. روی TCP/IP کلیک کنید (شاید لازم باشد صفحه را پایین ببرید). این زبانه آدرس IPv4 شما و آدرس مودم (روتر) را نشان می‌دهد.

اندروید#

نام منوها بسته به برند گوشی فرق می‌کند. این گام‌ها از راهنمای Wi-Fi اندروید در سایت گوگل گرفته شده‌اند و با گوشی‌های پیکسل و گوشی‌های دیگری که منوهای استاندارد اندروید دارند جور است:

1. برنامه تنظیمات (Settings) را باز کنید و روی شبکه و اینترنت (Network & internet) و سپس اینترنت (Internet) ضربه بزنید.
2. کنار شبکه Wi-Fi که به آن وصل هستید، روی نماد چرخ‌دنده (تنظیمات Wi-Fi) ضربه بزنید.
3. به پایین و بخش جزئیات شبکه بروید؛ آدرس IP آنجا نوشته شده است.

در برندهای دیگر، دنبال صفحه جزئیات مشابهی برای شبکه Wi-Fi متصل بگردید.

آیفون#

صفحه آدرس‌های Wi-Fi خصوصی اپل توضیح می‌دهد چطور به صفحه اطلاعات شبکه برسید:

1. برنامه Settings (تنظیمات) را باز کنید و روی Wi-Fi ضربه بزنید.
2. روی دکمه More Info (اطلاعات بیشتر؛ همان «i» کوچک) کنار شبکه‌ای که به آن وصل هستید ضربه بزنید.
3. تا بخش آدرس IPv4 پایین بروید. آدرس IP نوشته‌شده در آنجا، آدرس محلی شما در آن Wi-Fi است.

همین صفحه گزینه Private Wi-Fi Address (آدرس Wi-Fi خصوصی) را هم دارد. این تنظیم به مک آدرس شما مربوط است، یعنی آدرس سخت‌افزاری تراشه Wi-Fi، نه به IP؛ تفاوت این دو را در نوشته مک آدرس چیست؟ توضیح داده‌ایم.

روی داده موبایل، سریع‌ترین راه در هر گوشی یک سایت «آی‌پی من چیست» است که آدرسی را که اینترنت می‌بیند نشان می‌دهد.

سطح پیشرفته: پیدا کردن IP با یک فرمان در ویندوز#

اگر با پنجره فرمان راحت هستید، در ویندوز راه سریع‌تری هم هست. در منوی Start عبارت cmd را بنویسید، Command Prompt (خط فرمان) را باز کنید و این فرمان را اجرا کنید:

ipconfig

طبق مرجع ipconfig مایکروسافت، این فرمان بدون گزینه اضافه، آدرس‌های IPv4 و IPv6، ماسک زیرشبکه و دروازه پیش‌فرض (default gateway) همه آداپتورهای شبکه را نمایش می‌دهد. زیر آداپتوری که استفاده می‌کنید، یعنی Wi-Fi یا Ethernet، را نگاه کنید. خط IPv4 همان IP محلی شماست و دروازه پیش‌فرض معمولاً مودم شماست. در یک اتصال خانگی معمولی، IP عمومی شما در این خروجی نمی‌آید.

آدرس IP شما چه چیزی را آشکار می‌کند و چه چیزی را نه؟#

آدرس IP کمتر از آنچه خیلی‌ها نگرانش هستند درباره شما می‌گوید، اما خالی از اطلاعات هم نیست.

آنچه می‌تواند آشکار کند:

• ارائه‌دهنده اینترنت شما یا سازمانی که آدرس را در اختیار دارد؛ این اطلاعات در پایگاه‌های داده عمومی نهادهای ثبت هست.
• نوع شبکه: خط خانگی، اپراتور موبایل، شرکت یا مرکز داده.
• موقعیتی تقریبی: حداکثر در سطح شهر و بیشتر وقت‌ها فقط منطقه یا کشور.

آنچه آشکار نمی‌کند:

• نام شما یا نشانی خانه‌تان. سابقه اینکه کدام مشترک در چه ساعتی از کدام آدرس استفاده کرده نزد ارائه‌دهنده شما نگه داشته می‌شود و در هیچ پایگاه داده عمومی نیست.
• اینکه کدام دستگاه خانه درخواست را فرستاده، یا IP محلی آن.
• حساب‌های کاربری شما. سایت وقتی وارد حسابتان می‌شوید شما را می‌شناسد، نه از روی آدرس.

محدودیت‌های جست‌وجوی موقعیت، و اینکه اگر کسی IP شما را دارد چه باید کرد، در نوشته چرا موقعیت IP اشتباه نشان داده می‌شود؟ آمده است. یک نکته: قابلیتی در مرورگر به نام WebRTC می‌تواند IP محلی شما را به یک سایت نشان دهد؛ نوشته نشت WebRTC و DNS روش بررسی آن را نشان می‌دهد.

آیا می‌توانید آدرس IP خود را تغییر دهید یا پنهان کنید؟#

بله، و روش کار به این بستگی دارد که کدام آدرس را می‌خواهید و تا کجا می‌خواهید جابه‌جایش کنید. راه‌اندازی دوباره مودم یا روشن و خاموش کردن حالت هواپیما روی داده موبایل ممکن است IP عمومی تازه‌ای از همان ارائه‌دهنده و در همان کشور به شما بدهد. VPN آدرس همه ترافیک دستگاه را عوض می‌کند. پروکسی فقط آدرس مرورگر یا برنامه‌ای را که در آن تنظیمش کرده‌اید عوض می‌کند و به شما امکان می‌دهد کشور و بیشتر وقت‌ها شهر را انتخاب کنید. هر روش، با مسیرهای منو، در نوشته آدرس IP را چطور تغییر دهیم؟ آمده و انتخاب میان دو روش آخر در نوشته فرق پروکسی و VPN.

در پروکسی، نوع آن تعیین می‌کند چه آدرسی می‌گیرید. پروکسی مسکونی آدرس‌هایی به شما می‌دهد که به اتصال‌های خانگی واقعی در کشور و شهر انتخابی شما تعلق دارند و می‌تواند هر قدر که لازم باشد آن‌ها را بچرخاند. پروکسی ISP یک آدرس به شما می‌دهد که ثابت می‌ماند و برای وقتی مناسب است که می‌خواهید هر بار از همان آدرس وارد همان حساب شوید.

آدرس تازه شما را در اینترنت به آدم تازه‌ای تبدیل نمی‌کند. حساب‌ها، کوکی‌ها و تنظیمات مرورگرتان همان می‌مانند و سایت‌ها همچنان از روی آن‌ها شما را می‌شناسند.

آدرس IP به چه کاری می‌آید؟#

• رساندن پاسخ‌ها به شما. هر صفحه، پیام و تماس تصویری به آدرسی نیاز دارد که پاسخ به آن فرستاده شود؛ جست‌وجویی که نام سایت را به آدرس تبدیل می‌کند در نوشته DNS چیست؟ آمده است.
• نمایش محتوای محلی. سایت‌ها بر اساس کشور تخمینی، زبان، واحد پول یا کاتالوگ را انتخاب می‌کنند؛ این را در نوشته مسدودسازی جغرافیایی چیست؟ توضیح داده‌ایم.
• تشخیص ورودهای غیرعادی. بانک‌ها و سرویس‌های ایمیل آدرس هر ورود را با آدرس‌هایی که معمولاً استفاده می‌کنید مقایسه می‌کنند؛ نوشته چرا بانک ورود از یک مکان غیرعادی را مشکوک می‌داند؟ را ببینید.
• اجازه دادن فقط به آدرس‌های شناخته‌شده. بعضی سرویس‌ها و سامانه‌های شرکتی فقط اتصال از آدرس‌های یک فهرست را می‌پذیرند؛ به همین دلیل IP ثابت برای API برای برنامه‌نویسان اهمیت دارد.
• جلوگیری از سوءاستفاده. سرورهای ایمیل و سایت‌ها آدرس‌هایی را که اسپم یا حمله فرستاده‌اند رد می‌کنند؛ نوشته لیست سیاه IP چیست؟ این فهرست‌ها را توضیح می‌دهد.
• بررسی قیمت در بازارهای دیگر. کسب‌وکارها همان صفحه را از آدرس‌هایی در کشورهای دیگر نگاه می‌کنند تا ببینند مشتری محلی چه می‌بیند؛ صفحه پایش قیمت ما درباره همین کار است.

اشتباه‌های رایج#

• گمان اینکه سایت‌ها آدرس 192.168 شما را می‌بینند. آن آدرس داخل خانه می‌ماند. سایت‌ها فقط IP عمومی شما را می‌بینند.
• نوشتن دستی یک IP محلی تازه در ویندوز برای عوض کردن IP عمومی. این تنظیم فقط آدرس داخل شبکه شما را عوض می‌کند. اگر دستگاه دیگری از همان عدد استفاده کند، ممکن است هشدار «IP address conflict» (تداخل آدرس IP) هم ظاهر شود.
• اعتماد به شهری که سایت بررسی نشان می‌دهد. این یک تخمین پایگاه داده است. شهر اشتباه هیچ چیزی درباره جایی که واقعاً هستید نمی‌گوید.
• بررسی در شبکه یا مرورگر اشتباه. گوشی روی Wi-Fi آدرس مودم را نشان می‌دهد، نه آدرس اپراتور را. اگر پروکسی در یک مرورگر تنظیم شده، در همان مرورگر بررسی کنید.
• یکی گرفتن IP و مک آدرس. مک آدرس تراشه شبکه یک دستگاه را مشخص می‌کند و در شبکه محلی می‌ماند؛ آدرسی که اینترنت با آن کار می‌کند آدرس IP است.
• این تصور که هر کس IP شما را بداند، محل زندگی‌تان را هم می‌داند. جست‌وجوهای عمومی در ارائه‌دهنده و یک منطقه تقریبی متوقف می‌شوند.

راهنمای انتخاب#

پرسش‌های متداول#

آیا آدرس IP من روی Wi-Fi و داده موبایل یکی است؟#

نه. روی Wi-Fi گوشی شما با IP عمومی مودم به اینترنت می‌رود و روی داده موبایل از آدرسی استفاده می‌کند که اپراتور داده است. آدرس عمومی درست در لحظه‌ای که از یکی به دیگری می‌روید عوض می‌شود.

آیا هر دستگاه آدرس IP خودش را دارد؟#

هر دستگاه در شبکه خانگی شما IP محلی خودش را دارد. در IPv4 همه آن‌ها از یک IP عمومی مودم استفاده می‌کنند. در IPv6 هر دستگاه می‌تواند آدرس عمومی خودش را هم داشته باشد.

آیا می‌شود از روی آدرس IP نشانی خانه را پیدا کرد؟#

از منابع عمومی نه. پایگاه‌های داده موقعیت در سطح شهر یا منطقه می‌مانند و زیاد اشتباه می‌کنند، و پیوند میان یک آدرس و یک مشترک در سوابق ارائه‌دهنده است. اگر فکر می‌کنید کسی از آدرس شما سوءاستفاده می‌کند، طرفی که باید با آن تماس بگیرید ارائه‌دهنده اینترنت شماست.

چرا آدرس IP من شهر یا کشور دیگری نشان می‌دهد؟#

پایگاه‌های داده موقعیت فقط هر از گاهی به‌روز می‌شوند، ارائه‌دهنده‌ها بلوک‌های آدرس را میان منطقه‌ها جابه‌جا می‌کنند و اپراتورهای موبایل ترافیک را اغلب از مرکزی در شهر دیگر عبور می‌دهند. یک VPN یا پروکسی روشن هم کشور را عوض می‌کند. اگر هیچ‌کدام از این‌ها صدق نمی‌کند، به احتمال زیاد پایگاه داده قدیمی است.

آیا دو دستگاه می‌توانند آدرس IP یکسان داشته باشند؟#

دو دستگاه در دو خانه متفاوت می‌توانند بدون هیچ مشکلی یک آدرس خصوصی یکسان داشته باشند. در یک شبکه نمی‌توانند: ویندوز هشدار «IP address conflict» (تداخل آدرس IP) را نشان می‌دهد و برگرداندن هر دو دستگاه به دریافت خودکار آدرس معمولاً مشکل را حل می‌کند. در مقابل، دستگاه‌های زیادی می‌توانند از یک IP عمومی مشترک استفاده کنند، همان‌طور که همه دستگاه‌های خانه شما این کار را می‌کنند.

آیا 192.168.1.1 آدرس IP من است؟#

معمولاً نه. در بیشتر شبکه‌های خانگی این آدرس محلی خود مودم است که به‌عنوان دروازه پیش‌فرض نشان داده می‌شود. دستگاه شما آدرس محلی دیگری در همان بازه دارد و IP عمومی شما چیز کاملاً دیگری است.

خلاصه#

آدرس آی‌پی عددی است که داده‌ها با آن یک دستگاه را پیدا می‌کنند و هر بسته دو تا از آن را با خود دارد: آدرس فرستنده و آدرس گیرنده. در خانه، دستگاه‌های شما آدرس‌های خصوصی مثل 192.168.1.34 دارند که هرگز از خانه بیرون نمی‌روند، در حالی که سایت‌ها فقط IP عمومی‌ای را می‌بینند که ارائه‌دهنده به مودم شما داده است. آدرس‌های IPv4 چهار عدد با نقطه‌اند و کمیاب شده‌اند؛ آدرس‌های IPv6 بلندترند، با دونقطه نوشته می‌شوند و فراوان‌اند. آدرس‌ها در زنجیره‌ای از IANA به نهادهای منطقه‌ای ثبت و از آنجا به ارائه‌دهنده و مودم شما می‌رسند. IP عمومی خود را در یک سایت «آی‌پی من چیست» و IP محلی را در تنظیمات Wi-Fi هر دستگاه می‌بینید. آدرس IP به یک ارائه‌دهنده و یک منطقه تقریبی اشاره می‌کند، نه به نام شما. اگر لازم است یک مرورگر یا برنامه از آدرسی در کشور یا شهر دلخواهتان وصل شود، نگاهی به سرویس‌های پروکسی ما بیندازید.