خطای ⁦err_proxy_connection_failed⁩ چیست و چگونه رفع می‌شود؟

آدرسی را در کروم تایپ می‌کنید و به جای سایت صفحه‌ای خاکستری می‌بینید: بالای صفحه «اتصال اینترنت وجود ندارد»، زیر آن «مشکلی در سرور پروکسی وجود دارد یا این آدرس درست نیست.» و در پایین ERR_PROXY_CONNECTION_FAILED. با این حال وای‌فای وصل است، همان سایت در گوشی شما باز می‌شود و همه برنامه‌های دیگر رایانه کار می‌کنند. شاید اصلاً ندانید پروکسی چیست؛ یا برعکس، همین حالا اطلاعات پروکسی‌ای را که خریده‌اید وارد کرده‌اید و این نخستین صفحه‌ای است که دیده‌اید.

این نوشته برای هر دو خواننده است. اگر هرگز پروکسی تنظیم نکرده‌اید، توضیح می‌دهد این تنظیم چگونه به رایانه شما راه یافته و چگونه آن را در ویندوز، مک، اندروید و کروم خاموش کنید. اگر آگاهانه از پروکسی استفاده می‌کنید، پنج بررسی را دنبال می‌کند: آدرس، پورت، وضعیت سرور، مجوز IP و نوع پورت. در میانه راه، با پروکسی‌های آزمایشی کوچکی که روی رایانه خودمان اجرا کردیم اندازه گرفتیم کروم در هر وضعیت کدام کد را نشان می‌دهد.

خطای ERR_PROXY_CONNECTION_FAILED یعنی چه؟#

این کد می‌گوید مرورگر در همان نخستین گام مسیر رسیدن به پروکسی شکست خورده است. پروکسی سروری است که میان مرورگر شما و اینترنت می‌ایستد و درخواست‌هایتان را از طرف شما جلو می‌برد. وقتی روی رایانه شما پروکسی تنظیم شده باشد، کروم خودش به سایت نمی‌رود؛ نخست به آدرس پروکسی وصل می‌شود و سایت را از آن می‌خواهد. اگر این اتصال برقرار نشود، کروم بی‌آنکه هرگز در خانه سایت را بزند، دست می‌کشد.

در فهرست خطاهای شبکه پروژه کرومیوم این خطا شماره -130 را دارد. توضیح آن دو علت را نام می‌برد: یا نام پروکسی به آدرس IP تبدیل نشده یا اتصالی به آن آدرس باز نشده است. همان توضیح مرزی هم می‌کشد: مشکلاتی که پس از رسیدن به پروکسی رخ می‌دهند این کد نیستند. اج، اپرا و بریو موتور کروم را به کار می‌برند و همین کد را نشان می‌دهند.

عنوان «اتصال اینترنت وجود ندارد» گمراه‌کننده است. اینترنت شما معمولاً سالم است؛ کروم فقط به این دلیل که به پروکسی نمی‌رسد، به هیچ سایتی راه پیدا نمی‌کند. به همین دلیل هم خطا در همه سایت‌ها دیده می‌شود، نه در یک سایت.

این خطا گام‌به‌گام چگونه پدید می‌آید؟#

1. کروم تنظیم پروکسی را می‌خواند. مگر اینکه یک سیاست سازمانی، یک افزونه یا یک پارامتر راه‌اندازی در میان‌بر چیز دیگری بگوید، تنظیم پروکسی ویندوز یا مک را می‌خواند.
2. آدرس پروکسی را پیدا می‌کند. اگر در تنظیم یک نام میزبان نوشته شده باشد، کروم باید آن را به آدرس IP تبدیل کند. نام اشتباه یا نامی که دیگر وجود ندارد همین‌جا شکست می‌خورد.
3. به پروکسی وصل می‌شود. کروم یک اتصال TCP به آدرس و پورت پروکسی باز می‌کند. پورت شماره درِ یک سرویس روی سرور است. اگر در بسته باشد، سرور خاموش باشد یا فایروالی راه را ببندد، اتصال برقرار نمی‌شود و ERR_PROXY_CONNECTION_FAILED ظاهر می‌شود.
4. اگر اتصال برقرار شد، درخواست را می‌فرستد. برای آدرس‌های ساده http:// صفحه را مستقیم از پروکسی می‌خواهد؛ برای آدرس‌های https:// از پروکسی می‌خواهد تونلی به سایت باز کند.
5. بر اساس پاسخ پروکسی عمل می‌کند. اگر پروکسی نام کاربری و رمز بخواهد (407)، کروم پنجره ورود باز می‌کند. اگر پروکسی به سایت نرسد، کروم ERR_TUNNEL_CONNECTION_FAILED را نشان می‌دهد. اگر همه‌چیز درست باشد، صفحه بارگذاری می‌شود.

این ترتیب می‌گوید چه چیزی کمکی نخواهد کرد. پاک کردن کش مرورگر، حذف کوکی‌ها یا باز کردن سایت با آدرسی دیگر گام 3 را تغییر نمی‌دهد؛ کروم هرگز به سایت نرسیده است. آنچه باید تغییر کند خود تنظیم پروکسی است.

تفاوت آن با خطاهای مشابه پروکسی چیست؟#

کروم برای هر نقطه از مسیر پروکسی که ممکن است کار در آن متوقف شود کد جداگانه‌ای دارد. کدی که می‌بینید می‌گوید کجا را باید نگاه کنید:

سطر آخر همان است که بیشتر با بقیه اشتباه گرفته می‌شود: پروکسی خاموش در کروم «اتصال رد شد» تولید نمی‌کند. در آزمون ما، وقتی تنظیم پروکسی را به پورتی نشانه رفتیم که کسی روی آن گوش نمی‌داد، ERR_PROXY_CONNECTION_FAILED گرفتیم؛ وقتی همان پورت بسته را مستقیم و بدون پروکسی باز کردیم، ERR_CONNECTION_REFUSED. کروم شکست در مسیر پروکسی را از شکست در مسیر سایت جدا نگه می‌دارد. خطای تونل نوشته جداگانه‌ای دارد: خطای ⁦err_tunnel_connection_failed⁩ چیست و چگونه رفع می‌شود؟.

کروم تنظیم پروکسی را از کجا می‌گیرد؟#

صفحه تنظیمات خود کروم کادری برای آدرس پروکسی ندارد؛ کروم تنظیم پروکسی سیستم‌عامل را به کار می‌برد. پیوند ⁦"Open your computer's proxy settings"⁩ (باز کردن تنظیمات پروکسی رایانه) زیر Settings > System شما را به صفحه ویندوز یا مک می‌برد. پس خطای پروکسی‌ای که در کروم می‌بینید در واقع تنظیمی از رایانه است و در مرورگرهای دیگری که همان تنظیم را می‌خوانند، مانند اج، هم دیده می‌شود.

سه چیز می‌تواند بر این تنظیم چیره شود. یک افزونه می‌تواند پروکسی کروم را در دست بگیرد؛ آن‌وقت با اینکه تنظیم سیستم پاک است، خطا ادامه دارد. ممکن است کروم با پارامتری در میان‌برش اجرا شده باشد که آن را به پروکسی دیگری می‌فرستد. در رایانه محل کار یا مدرسه، پروکسی را سیاست سازمان تعیین می‌کند و کلیدها خاکستری دیده می‌شوند؛ آنجا راه‌حل در دست واحد فناوری اطلاعات است.

اگر هرگز پروکسی تنظیم نکرده‌اید، این تنظیم از کجا آمده است؟#

تنظیم پروکسی خودبه‌خود پدید نمی‌آید؛ در بیشتر موارد نرم‌افزاری که دیگر از آن استفاده نمی‌کنید آن را جا گذاشته است. تنظیم می‌ماند و روزی آن آدرس دیگر پاسخ نمی‌دهد و همه سایت‌ها با آن از دسترس خارج می‌شوند. منابع معمول:

• برنامه VPN یا پروکسی‌ای که دیگر کار نمی‌کند. برخی VPN‌های رایگان و ابزارهای «باز کردن این سایت» برای گرفتن ترافیک، آدرس خودشان را در تنظیم پروکسی سیستم می‌نویسند. وقتی برنامه بسته یا حذف می‌شود، آدرس می‌ماند و کسی به آن پاسخ نمی‌دهد.
• یک افزونه مرورگر. افزونه‌های VPN و تغییر کشور تنظیم پروکسی کروم را در دست می‌گیرند. حتی وقتی سرور افزونه از بین رفته یا دوره رایگانش تمام شده، کروم همچنان تلاش می‌کند به آن وصل شود.
• یک اسکریپت راه‌اندازی. شبکه‌های محل کار و مدرسه فایل کوچکی (فایل PAC) توزیع می‌کنند که می‌گوید کدام سایت از کدام پروکسی بگذرد. وقتی لپ‌تاپ را به خانه می‌آورید، اسکریپت و آدرس پروکسی درون آن در تنظیمات می‌ماند و آن آدرس از شبکه خانگی شما در دسترس نیست.
• بدافزار یا نرم‌افزار ناخواسته. برخی برنامه‌ها برای تزریق تبلیغ، ترافیک شما را از سرور خودشان عبور می‌دهند. وقتی آن سرور ناپدید شود، اینترنت شما می‌ایستد. آدرسی که در کادر پروکسی نمی‌شناسید، به‌تنهایی دلیل کافی برای یک اسکن امنیتی است.
• یک تنظیم دستی قدیمی. آدرسی که برای یک بازی، یک آزمایش یا به توصیه یک دوست وارد شده، می‌تواند ماه‌ها بعد دوباره سر برآورد.

گزینه Automatically detect settings (شناسایی خودکار تنظیمات) در این فهرست نیست. بر اساس مستند پروکسی کرومیوم، این گزینه نخست از خود شبکه و سپس از DNS می‌پرسد تنظیم پروکسی‌ای وجود دارد یا نه؛ در اکثر قریب به اتفاق شبکه‌های خانگی چیزی پاسخ نمی‌دهد و کروم مستقیم وصل می‌شود. همان مستند قاعده‌ای هم اضافه می‌کند: اگر اسکریپت راه‌اندازی دانلود یا اجرا نشود، کروم بی‌سروصدا به اتصال مستقیم برمی‌گردد، مگر اینکه سیاست سازمانی اسکریپت را اجباری کرده باشد. پس یک اسکریپت فقط وقتی این خطا را تولید می‌کند که آدرس پروکسی درون آن خاموش باشد.

چگونه تنظیم پروکسی را در ویندوز، مک و اندروید خاموش کنیم؟#

حذف پروکسی یعنی نخست صفحه سیستم و سپس افزونه‌های مرورگر را بررسی کنید. وقتی کار تمام شد، کروم را ببندید و دوباره باز کنید؛ تغییر تنظیم پروکسی همیشه بلافاصله به زبانه‌های باز نمی‌رسد. نام گزینه‌ها را همان‌طور آورده‌ایم که در ویندوز و مک انگلیسی دیده می‌شوند و ترجمه فارسی را در پرانتز گذاشته‌ایم.

ویندوز 11 و 10. صفحه‌ای را که مایکروسافت در راهنمای Use a proxy server in Windows شرح می‌دهد باز کنید: Settings > Network & internet > Proxy (تنظیمات > شبکه و اینترنت > پروکسی). زیر Manual proxy setup (تنظیم دستی پروکسی)، اگر کلید Use a proxy server (استفاده از سرور پروکسی) روشن است، آدرس را یادداشت کنید و آن را خاموش کنید. اگر Use setup script (استفاده از اسکریپت راه‌اندازی) آدرسی نشان می‌دهد، آن را هم خاموش کنید. Automatically detect settings می‌تواند روشن بماند؛ در شبکه خانگی بی‌خطر است.

مک. صفحه Change proxy settings on Mac از Apple مسیر را می‌دهد: منوی Apple > System Settings > Network (تنظیمات سیستم > شبکه)، شبکه‌ای را که به آن وصل هستید (Wi-Fi یا Ethernet) انتخاب کنید، سپس Details > Proxies. هر کدام از ردیف‌های Web proxy (HTTP)، Secure web proxy (HTTPS) و SOCKS proxy را که روشن است خاموش کنید و اگر در Automatic proxy configuration آدرس اسکریپتی نوشته شده، آن را پاک کنید.

اندروید. تنظیم پروکسی به شبکه وای‌فای تعلق دارد، نه به دستگاه. به Settings > Network & internet > Internet (تنظیمات > شبکه و اینترنت > اینترنت) بروید، روی چرخ‌دنده کنار شبکه متصل و سپس روی نماد ویرایش (مداد) بزنید. زیر Advanced options (گزینه‌های پیشرفته)، ردیف Proxy باید روی None (هیچ) باشد. جای این ردیف بسته به سازنده فرق می‌کند؛ در گوشی‌های سامسونگ و شیائومی اغلب مستقیم در صفحه جزئیات شبکه دیده می‌شود. اینترنت همراه تنظیم پروکسی ندارد؛ پس اگر خطا فقط روی وای‌فای دیده می‌شود، این ردیف علت احتمالی است.

کروم. در نوار آدرس chrome://extensions را تایپ کنید و افزونه‌هایی را که در نامشان VPN، پروکسی یا «unblock» دارند حذف کنید؛ فقط غیرفعال کردن برخی از آن‌ها تنظیمی را که جا گذاشته‌اند پاک نمی‌کند. در ویژگی‌های میان‌بر دسکتاپ کروم، سطر Target باید به chrome.exe" ختم شود؛ اگر پس از آن چیزی با --proxy-server شروع می‌شود، آن را پاک کنید. گام‌های ویندوز با جزئیات و آزمونی که نشان می‌دهد پروکسی واقعاً رفته است را در چگونه پروکسی را از Chrome و Windows حذف کنیم؟ بخوانید.

اگر پروکسی را خودتان تنظیم کرده‌اید: پنج بررسی#

اگر این خطا را درست پس از وارد کردن پروکسی‌ای که خریده‌اید می‌بینید، علت تقریباً همیشه در اطلاعاتی است که تایپ کرده‌اید یا در وضعیت سرور. این‌ها را به ترتیب بررسی کنید:

1. آدرس و پورت. آدرس و پورت را از پنل ارائه‌دهنده کپی کنید و دوباره جای‌گذاری کنید. رایج‌ترین لغزش‌ها جا افتادن یک حرف، اضافه شدن http:// به ابتدای آدرس و عدد اشتباه در کادر پورت است. در آزمون ما، نام پروکسی‌ای که قابل تبدیل به IP نبود و یک پورت بسته، هر دو همین کد را دادند.

2. سرور روشن است؟ پروکسی برنامه‌ای روی سرور ارائه‌دهنده است و می‌تواند به خاطر نگهداری، خرابی یا جابه‌جایی از کار بیفتد. صفحه وضعیت یا وضعیت سرور را در پنل ببینید. اگر پروکسی دیروز کار می‌کرد و شما چیزی را تغییر نداده‌اید، این نخستین مظنون است.

3. مدت پلن و موجودی. پورت پروکسی‌ای که منقضی شده یا پرداختش انجام نشده ممکن است بسته شود: سرور هنوز هست، اما روی پورت شما چیزی گوش نمی‌دهد و کروم همین کد را نشان می‌دهد. تاریخ پایان پلن را در پنل ببینید.

4. مجوز IP. برخی ارائه‌دهندگان فقط به اتصال‌هایی از آدرس‌های IP که از پیش ثبت کرده‌اید اجازه ورود به پروکسی می‌دهند و اتصال از آدرس ناشناس را همان دم در قطع می‌کنند. آدرس IP اینترنت خانگی شما می‌تواند با راه‌اندازی دوباره مودم عوض شود؛ پروکسی‌ای که دیروز کار می‌کرد به همین دلیل امروز از در برگردانده می‌شود. IP امروز را در پنل اضافه کنید یا به احراز هویت با نام کاربری و رمز بروید. در محصولات با IP ثابت مانند پروکسی ISP، لیست سفید IP گزینه‌ای رایج است و پنل نشان می‌دهد کدام آدرس در فهرست است.

5. نوع پورت. ارائه‌دهندگان برای HTTP و SOCKS5 پورت‌های متفاوتی می‌دهند. کادر پروکسی مرورگر و سیستم‌عامل یک پروکسی HTTP می‌خواهد؛ اگر پورت SOCKS5 را آنجا بنویسید، این خطا را نمی‌گیرید، بلکه همان‌طور که در آزمون ما رخ داد، ERR_EMPTY_RESPONSE می‌گیرید. عکس آن هم رخ می‌دهد: اگر یک پروکسی HTTP ساده را در افزونه‌ای «پروکسی HTTPS» تعریف کنید، کروم انتظار یک دست‌دهی رمزگذاری‌شده دارد، پروکسی آن را نمی‌فهمد و ERR_PROXY_CONNECTION_FAILED روی صفحه می‌نشیند. نوعی که در مرورگرها بی‌دردسر کار می‌کند پروکسی HTTPS است؛ در پنل ارائه‌دهنده ببینید کدام پورت برای کدام نوع داده شده است.

اگر هر پنج مورد درست به نظر می‌رسد، آزمودن پروکسی بیرون از مرورگر سریع‌ترین گام بعدی است. آیا پروکسی کار می‌کند؟ چگونه پروکسی را آزمایش کنیم نشان می‌دهد این کار بدون هیچ کدی چگونه انجام می‌شود. اگر آنجا هم شکست خورد، متن دقیق خطا و زمان شروع آن را برای تیم پشتیبانی ارائه‌دهنده بفرستید.

در آزمون ما کروم در هر وضعیت کدام کد را نشان داد؟#

هر وضعیت را با سرورهای آزمایشی کوچکی که روی رایانه خودمان اجرا می‌شدند ساختیم و با ⁦Chromium 141⁩ باز کردیم. مقصد صفحه‌ای ساده روی همان دستگاه بود؛ پس هر کد فقط می‌توانست از تنظیم پروکسی بیاید.

در سه سطر نخست صفحه کروم یکسان بود: عنوان ⁦"No internet"⁩، سطر ⁦"There is something wrong with the proxy server, or the address is incorrect."⁩ و دو پیشنهاد، تماس با مدیر سیستم و بررسی آدرس پروکسی. کروم فارسی همین صفحه را با عنوان «اتصال اینترنت وجود ندارد» نشان می‌دهد. مستند پروکسی کرومیوم جزئیاتی هم اضافه می‌کند: پروکسی‌ای که در دسترس نیست پنج دقیقه «بد» علامت می‌خورد و اگر در تنظیم پروکسی دومی نوشته شده باشد، کروم بعدی را امتحان می‌کند. تنظیمات خانگی یک پروکسی دارند؛ پس خطا بلافاصله دیده می‌شود.

سطح پیشرفته: با یک فرمان ببینید به پروکسی می‌توان رسید یا نه#

این بخش برای کسانی است که با خط فرمان راحت‌اند. curl که همراه ویندوز 10 و 11 و مک می‌آید، مثل مرورگر تلاش می‌کند به همان پروکسی وصل شود و نتیجه را در یک سطر گزارش می‌دهد. در PowerShell ویندوز به جای curl بنویسید curl.exe.

curl -v -x http://user:pass@pr.proxynet.io:8000 https://example.com

به جای user:pass و آدرس، اطلاعات پنل خود را بگذارید. وقتی فرمان را به پورتی روی دستگاه خودمان نشانه رفتیم که کسی روی آن گوش نمی‌داد، خروجی این‌گونه پایان یافت (⁦curl 8.5.0⁩):

* connect to 127.0.0.1 port 33599 from 127.0.0.1 port 47580 failed: Connection refused
curl: (7) Failed to connect to 127.0.0.1 port 33599 after 0 ms: Couldn't connect to server

سطری که با (7) تمام می‌شود یعنی «به پروکسی نمی‌توان رسید» و همتای کد کروم است. برای پروکسی‌ای که نامش قابل تبدیل نیست، به جای آن curl: (5) Could not resolve proxy را می‌بینید. اگر خروجی تا سطری مانند CONNECT tunnel established یا یک 407 پیش برود، به پروکسی رسیده‌اید و مشکل آدرس نیست، بلکه رمز یا تصمیم خود پروکسی است.

این خطا را کجا می‌بینید؟#

در رایانه خانگی این خطا معمولاً یعنی وقت خانه‌تکانی است: VPN‌ای که ماه‌ها پیش امتحان شده یا یک افزونه «رفع مسدودیت» تنظیمش را جا گذاشته و سرورش دیگر وجود ندارد. وقتی خاموش شد، برنمی‌گردد؛ اگر برگشت، برنامه‌ای دوباره آن را می‌نویسد.

در لپ‌تاپ محل کار که در خانه باز شده، این خطا تقریباً انتظار می‌رود: پروکسی شرکت فقط از شبکه شرکت در دسترس است. اتصال به VPN شرکت معمولاً مشکل را حل می‌کند، چون مسیر پروکسی درون VPN باز می‌شود.

برای مشتری پروکسی، این خطا در نخستین دقیقه راه‌اندازی (آدرس و پورت) یا در روز پایان سرویس (مدت پلن و پرداخت) دیده می‌شود. ابزارهای خودکارسازی همین کد را به شکل net::ERR_PROXY_CONNECTION_FAILED ثبت می‌کنند و معنایش همان است: ابزار نتوانسته به پروکسی برسد.

اشتباه‌های رایج#

• بازنشانی مرورگر. بازنشانی یا نصب دوباره کروم به تنظیم پروکسی سیستم دست نمی‌زند؛ خطا دقیقاً همان‌طور می‌ماند.
• غیرفعال کردن افزونه به جای حذف آن. برخی افزونه‌ها هنگام غیرفعال شدن تنظیمشان را جا می‌گذارند. افزونه را حذف کنید و سپس دوباره صفحه پروکسی را ببینید.
• نوشتن http:// در ابتدای آدرس. کادرهای پروکسی ویندوز و مک فقط نام یا IP می‌خواهند؛ افزودن پیشوند باعث می‌شود آدرس قابل تبدیل نباشد.
• نوشتن پورت SOCKS5 در کادر HTTP. کد دیگری می‌دهد، اما راه‌حل همان است: پورت HTTP را از پنل بردارید.
• درست کردن فقط یک جا. همین تنظیم هم بر کروم و هم بر اج اثر می‌گذارد؛ در اندروید هر شبکه وای‌فای ردیف پروکسی خودش را دارد.
• پاک‌سازی کش و DNS. کروم هرگز به سایت نرفته است؛ پس کش یا رکورد DNS سایت ربطی به این خطا ندارد.

راهنمای انتخاب#

پرسش‌های متداول#

آیا ERR_PROXY_CONNECTION_FAILED از سمت سایت است؟#

نه. کروم هرگز به سایت نرسیده؛ پیش از آن، در اتصال به سرور پروکسی شکست خورده است. اگر همان سایت در گوشی شما باز می‌شود، این تأیید می‌کند که سایت سالم است.

من از پروکسی استفاده نمی‌کنم، پس چرا خطای پروکسی می‌گیرم؟#

چون روی رایانه شما تنظیم پروکسی‌ای هست که از آن خبر ندارید. معمولاً یک برنامه VPN قدیمی، یک افزونه مرورگر یا اسکریپت راه‌اندازی شبکه محل کار آن را جا گذاشته است. صفحه پروکسی سیستم در چند ثانیه نشان می‌دهد تنظیم آنجا هست یا نه.

آیا پاک کردن کش یا خالی کردن DNS کمک می‌کند؟#

معمولاً نه. کروم هرگز به سایت نرسیده است؛ پس کش و رکورد DNS سایت ربطی به خطا ندارند. اگر نام پروکسی اشتباه نوشته شده باشد، هیچ پاک‌سازی کشی آن را درست نمی‌کند.

آیا اج، اپرا و بریو همین خطا را نشان می‌دهند؟#

بله. هر سه موتور کروم (کرومیوم) را به کار می‌برند و همین کد را نشان می‌دهند و در ویندوز همان تنظیم سیستم را می‌خوانند. فایرفاکس می‌تواند تنظیم پروکسی خودش را داشته باشد و در همین وضعیت می‌گوید سرور پروکسی اتصال‌ها را رد می‌کند (در رابط انگلیسی ⁦"The proxy server is refusing connections"⁩).

آیا net::ERR_PROXY_CONNECTION_FAILED در Playwright یا Puppeteer همان خطاست؟#

بله، کد و معنا یکی است: ابزار نتوانسته به پروکسی وصل شود. در خودکارسازی علت معمول غلط تایپی در مقدار --proxy-server یا پورت اشتباه است؛ وقتی پروکسی رمز بخواهد، هیچ پنجره‌ای نمی‌تواند باز شود و به جای آن ERR_INVALID_AUTH_CREDENTIALS را می‌بینید.

وقتی خطا گاهی می‌آید و گاهی می‌رود، یعنی چه؟#

هرچه تنظیم پروکسی را می‌نویسد، گاه‌به‌گاه اجرا می‌شود: برنامه VPN‌ای که روشن و خاموش می‌شود، افزونه‌ای که هر از گاهی وصل می‌شود یا ردیف پروکسی‌ای که به یک شبکه وای‌فای خاص گره خورده است. لحظه‌ای را که خطا پیدا می‌شود یادداشت کنید؛ برنامه‌ای که در همان لحظه شروع به کار می‌کند منبع است.

خلاصه#

ERR_PROXY_CONNECTION_FAILED یعنی کروم اصلاً نتوانسته به سرور پروکسی تنظیم‌شده‌اش وصل شود؛ سایت هرگز درخواست شما را دریافت نکرده است. اگر از پروکسی استفاده نمی‌کنید، کلیدهای صفحه پروکسی ویندوز، مک یا اندروید را خاموش کنید و افزونه‌های VPN یا پروکسی را حذف کنید. اگر استفاده می‌کنید، آدرس و پورت را دوباره از پنل کپی کنید، مطمئن شوید سرور روشن است و پلن تمام نشده، اگر لیست سفید IP دارید IP امروز خانه را اضافه کنید و مطمئن شوید روی پورت HTTP هستید. صفحه پروکسی ما انواع پروکسی را مقایسه می‌کند و می‌گوید کدام‌ها برای مرورگر و کدام‌ها برای برنامه‌ها مناسب‌اند.