تنظیم پروکسی در گوشی اندروید چگونه انجام می‌شود؟

یک پروکسی خریده‌اید، یا مدرسه یا محل کارتان یک نشانی پروکسی به شما داده است. در رایانه می‌دانید این تنظیم کجاست، اما در گوشی برنامه تنظیمات را از بالا تا پایین گشته‌اید و سطری به نام «پروکسی» ندیده‌اید. وقتی هم سرانجام پیدایش می‌کنید، دو کادر خالی پیش رویتان است: «نام میزبان پروکسی» و «درگاه پروکسی». جایی هم برای نوشتن نام کاربری و گذرواژه وجود ندارد.

در این نوشته توضیح می‌دهیم تنظیم پروکسی در گوشی اندروید کجا قرار دارد، در اندروید خام و در گوشی‌های Samsung و Xiaomi از چه مسیری به آن می‌رسید و در آن دو کادر چه باید بنویسید. سپس محدودیت‌های این تنظیم را روشن می‌گوییم: چرا فقط در Wi-Fi اعتبار دارد، چرا همه برنامه‌ها از آن پیروی نمی‌کنند و وقتی کادر گذرواژه نیست چه باید کرد. کادر پروکسی در صفحه APN برای داده تلفن همراه، Android TV، خاموش کردن پروکسی و مواردی که هنگام قطع شدن اینترنت باید بررسی شود نیز در همین نوشته آمده است. هیچ‌کدام از گام‌ها به کدنویسی یا اتصال به رایانه نیاز ندارد.

پروکسی در گوشی چیست و چه کاربردی دارد؟#

پروکسی سروری واسط است که میان گوشی شما و سایتی که باز می‌کنید قرار می‌گیرد. گوشی درخواست را مستقیم به سایت نمی‌فرستد؛ نخست آن را به پروکسی می‌فرستد. پروکسی درخواست را از نشانی خودش ارسال می‌کند و پاسخ را به شما برمی‌گرداند. سایت به جای نشانی IP شما، نشانی پروکسی را می‌بیند.

دلیل‌های استفاده از پروکسی در گوشی همان دلیل‌های رایانه است: گذشتن از واسطی که شبکه مدرسه یا محل کار اجباری کرده است، یا دیدن اینکه یک سایت از کشوری دیگر چگونه نمایش داده می‌شود. شیوه کار پروکسی را به‌طور کلی در سرور پروکسی چیست و چگونه کار می‌کند؟ توضیح داده‌ایم. اینجا فقط به تنظیم آن در گوشی می‌پردازیم.

پروکسی و VPN زیاد با هم اشتباه گرفته می‌شوند. VPN همه ترافیک گوشی را وارد یک تونل می‌کند؛ اما تنظیم پروکسی در صفحه Wi-Fi اندروید در اصل ترافیک وب مرورگر را هدایت می‌کند. تفاوت این دو را در تفاوت پروکسی و VPN با جزئیات نوشته‌ایم.

تنظیم پروکسی در اندروید کجاست؟#

دلیل طولانی شدن جست‌وجو ساده است: در اندروید منوی جداگانه‌ای به نام «پروکسی» وجود ندارد. این تنظیم درون صفحه جزئیات هر شبکه بی‌سیم، کنار تنظیمات IP قرار دارد. صفحه راهنمای اندروید در سایت Google نیز پروکسی را در کنار تنظیمات شبکه مانند اتصال خودکار و شبکه محدودشده برمی‌شمارد.

این موضوع دو پیامد دارد و دانستن هر دو از ابتدا وقت زیادی صرفه‌جویی می‌کند:

• تنظیم به شبکه وابسته است. پروکسی‌ای که برای Wi-Fi خانه نوشته‌اید در Wi-Fi محل کار یا کافه به کار نمی‌رود. برای هر شبکه جداگانه وارد می‌شود.
• داده تلفن همراه بیرون از این تنظیم است. همین که Wi-Fi را خاموش کنید و به داده تلفن همراه بروید، گوشی بدون پروکسی به اینترنت وصل می‌شود.

نام منوها بسته به برند و نسخه اندروید تغییر می‌کند، اما منطق یکی است: فهرست Wi-Fi، جزئیات شبکه متصل، بخش پیشرفته، سطر پروکسی. سه رابط رایج را در ادامه جداگانه نوشته‌ایم.

راه‌اندازی گام‌به‌گام در اندروید خام (Pixel و گوشی‌های با رابط ساده)#

نام‌های زیر از رابط فارسی خود اندروید گرفته شده است و چون بسیاری از گوشی‌ها با زبان انگلیسی استفاده می‌شوند، نام انگلیسی را هم در پرانتز آورده‌ایم. این مسیر مطابق چیدمان Android 12 و نسخه‌های پس از آن است؛ در نسخه‌های قدیمی‌تر در گام نخست به جای اینترنت عبارت Wi-Fi نوشته شده است.

1. برنامه تنظیمات (Settings) را باز کنید، روی شبکه و اینترنت (Network & internet) و سپس روی اینترنت (Internet) بزنید.
2. روی نماد تنظیمات (چرخ‌دنده) کنار شبکه بی‌سیمی که به آن وصل هستید بزنید. صفحه جزئیات شبکه (Network details) باز می‌شود.
3. روی نماد مداد (اصلاح، Modify) در گوشه بالای صفحه بزنید.
4. در پنجره‌ای که باز می‌شود گزینه‌های پیشرفته (Advanced options) را باز کنید.
5. روی سطر پروکسی (Proxy) بزنید. سه گزینه دیده می‌شود: خالی (None)، دستی (Manual) و پیکربندی خودکار پروکسی (Proxy Auto-Config). گزینه دستی را انتخاب کنید.
6. نشانی پروکسی را در کادر نام میزبان پروکسی (Proxy hostname) و شماره پورت را در کادر درگاه پروکسی (Proxy port) بنویسید.
7. روی ذخیره (Save) بزنید.

وقتی «دستی» را انتخاب می‌کنید، اندروید بالای کادرها هشدار کوچکی نشان می‌دهد: «این مرورگر از پروکسی HTTP استفاده می‌کند اما ممکن است برنامه‌های دیگر از آن استفاده نکنند.» این جمله خطا نیست؛ مرز این تنظیم را می‌گوید و پایین‌تر در بخش «این تنظیم چه چیزهایی را پوشش نمی‌دهد؟» آن را باز می‌کنیم.

گزینه سوم، یعنی پیکربندی خودکار پروکسی، در خانه چندان لازم نمی‌شود. در شبکه مدرسه‌ها و شرکت‌ها واحد فناوری اطلاعات به جای نشانی، یک پیوند (نشانی وب PAC) به شما می‌دهد؛ آن پیوند را در کادر زیر همین گزینه می‌چسبانید و گوشی از روی آن فایل می‌فهمد برای هر سایت از کدام پروکسی استفاده کند.

در کادرهای «نام میزبان پروکسی» و «درگاه پروکسی» چه باید نوشت؟#

این دو نام فنی‌تر از آنچه هستند به گوش می‌رسند. معادل آن‌ها در رایانه همان «نشانی» و «پورت» است.

چند نکته که باید به آن‌ها توجه کنید:

• در ابتدای نشانی http:// ننویسید. کادر فقط نام را می‌خواهد. اگر پروتکل را در ابتدا یا خط مورب را در انتها بیاورید، گوشی هشدار می‌دهد: «نام میزبانی که وارد کرده‌اید معتبر نیست.»
• نشانی و پورت را در دو کادر جدا بنویسید. اگر ارائه‌دهنده اطلاعات را به شکل pr.proxynet.io:8000 داده است، بخش پیش از دونقطه در کادر اول و بخش پس از آن در کادر دوم قرار می‌گیرد.
• پورت نمی‌تواند خالی بماند. اگر نشانی را بنویسید و پورت را خالی بگذارید، این هشدار می‌آید: «باید قسمت درگاه را پر کنید.»

اگر نمی‌دانید نشانی و پورت را از کجا پیدا کنید، نوشته نشانی سرور پروکسی چیست و کجا پیدا می‌شود؟ نشان می‌دهد این اطلاعات در پنل ارائه‌دهنده و در دستورالعمل‌های محل کار کجا قرار دارد.

تنظیم پروکسی در گوشی‌های Samsung#

در رابط One UI شرکت Samsung، شبکه‌های بی‌سیم زیر شبکه و اینترنت نیستند و زیر اتصالات (Connections) قرار دارند. صفحه راهنمای گزینه‌های اتصال Samsung که به انگلیسی است، جای پروکسی را بخش پیشرفته (Advanced) در صفحه‌ای معرفی می‌کند که اطلاعات شبکه در آن وارد می‌شود: تنظیمات IP، تنظیمات پروکسی و گواهی‌ها همان‌جا هستند.

برای ساختن یک شبکه تازه همراه با پروکسی:

1. مسیر تنظیمات > اتصالات > Wi-Fi را بروید (Settings > Connections > Wi-Fi) و Wi-Fi را روشن کنید.
2. به انتهای فهرست شبکه‌ها بروید و روی افزودن شبکه (Add network) بزنید.
3. نام شبکه را دقیق بنویسید، نوع امنیت را انتخاب کنید و گذرواژه را وارد کنید.
4. بخش پیشرفته (Advanced) را باز کنید و در سطر پروکسی گزینه دستی (Manual) را انتخاب کنید.
5. نشانی و پورت پروکسی را بنویسید و ذخیره کنید.

در شبکه‌ای که از پیش به آن وصل هستید، از صفحه جزئیات همان شبکه به همین بخش پیشرفته می‌رسید. چون چیدمان این صفحه میان نسخه‌های One UI تغییر می‌کند، اینجا آن را سطر به سطر شرح نمی‌دهیم. اگر سطر پروکسی را پیدا نکردید، راه مطمئن این است: شبکه را از گوشی حذف کنید و سپس با همان گام‌های افزودن شبکه در بالا، این بار همراه با اطلاعات پروکسی، دوباره بسازید.

تنظیم پروکسی در گوشی‌های Xiaomi، Redmi و POCO#

در رابط Xiaomi (یعنی MIUI و HyperOS) مسیر کوتاه‌تر است. صفحه پشتیبانی رسمی Xiaomi گام‌ها را این‌گونه برمی‌شمارد:

1. برنامه تنظیمات (Settings) را باز کنید.
2. وارد Wi-Fi شوید.
3. در سطر شبکه‌ای که به آن وصل هستید روی نماد پیکان (>) بزنید.
4. روی سطر پروکسی (Proxy) بزنید.
5. یکی از سه گزینه را انتخاب کنید: None، Manual یا Proxy Auto-Config. در حالت Manual نام میزبان پروکسی، پورت و در صورت تمایل نشانی‌هایی را که نباید از پروکسی بگذرند می‌نویسید.
6. برای ذخیره، روی نشانه تأیید (✓) در بالای صفحه بزنید.

صفحه Xiaomi به انگلیسی است و در رابط فارسی ممکن است نام گزینه‌ها کمی متفاوت دیده شود؛ به همین دلیل نام‌های انگلیسی را آورده‌ایم. یادداشت پایان آن صفحه را نباید نادیده گرفت: پس از ذخیره، برای اینکه تغییر اعمال شود باید اتصال Wi-Fi را قطع و دوباره وصل کنید. ساده‌ترین کار این است که Wi-Fi را خاموش کنید و پس از چند ثانیه دوباره روشن کنید.

کادر نام کاربری و گذرواژه وجود ندارد: چه باید کرد؟#

پروکسی‌های خریداری‌شده بیشتر احراز هویت می‌خواهند. در برنامه‌های رایانه برای این کار کادرهای نام کاربری و گذرواژه هست. در صفحه پروکسی Wi-Fi اندروید این کادرها وجود ندارد. ساختار ProxyInfo که در مستندات توسعه‌دهندگان اندروید این تنظیم را توصیف می‌کند نیز فقط میزبان، پورت، فهرست استثناها و پیوند PAC را در خود دارد؛ فیلدی برای نام کاربری در آن تعریف نشده است.

در این وضعیت دو راه دارید:

1. لیست سفید IP (IP whitelist). وارد پنل پروکسی می‌شوید و نشانی IP عمومی اینترنت خانه را به لیست مجاز اضافه می‌کنید. سرور پروکسی اتصالی را که از آن نشانی می‌آید بدون درخواست گذرواژه می‌پذیرد. در گوشی فقط نوشتن نشانی و پورت کافی است. برای گوشی کم‌دردسرترین روش همین است. شیوه کار این دو روش را در احراز هویت پروکسی: نام کاربری و رمز یا لیست سفید IP مقایسه کرده‌ایم.

2. درخواست گذرواژه از سوی مرورگر. اگر لیست سفید تنظیم نکرده باشید، پروکسی در نخستین درخواست اطلاعات ورود می‌خواهد و مرورگر ممکن است پنجره ورود باز کند. نام کاربری و گذرواژه را همان‌جا می‌نویسید. این راه فقط در مرورگر جواب می‌دهد. بیشتر برنامه‌ها چنین پنجره‌ای ندارند و اتصال بی‌صدا ناموفق می‌ماند.

هنگام استفاده از لیست سفید یک نکته را باید بدانید: نشانی‌ای که در لیست می‌نویسید نشانی همان لحظه خانه شماست. در اینترنت خانگی این نشانی با راه‌اندازی دوباره مودم ممکن است عوض شود؛ وقتی عوض شد، پروکسی شما را نمی‌شناسد و اتصال قطع می‌شود. دلیلش را در تفاوت IP ثابت و IP پویا توضیح داده‌ایم. اگر اپراتور شما را همراه شمار زیادی مشترک دیگر پشت یک نشانی عمومی مشترک قرار داده باشد، افزودن آن نشانی به لیست سفید یعنی باز کردن در به روی همه کسانی که همان نشانی را دارند. این وضعیت را می‌توانید با آزمون بدون کد در نوشته CGNAT چیست و چگونه تشخیص داده می‌شود؟ بررسی کنید.

این تنظیم چه چیزهایی را پوشش نمی‌دهد؟#

بیشتر ناامیدی‌های کسانی که در گوشی پروکسی تنظیم می‌کنند از این چهار محدودیت می‌آید.

تفاوت HTTP و SOCKS5 را در تفاوت پروکسی SOCKS و HTTP توضیح داده‌ایم. اگر در گوشی به SOCKS5 نیاز دارید، این کار از تنظیمات سیستم انجام نمی‌شود و باید درون برنامه‌هایی انجام شود که تنظیم پروکسی خودشان را دارند. Telegram شناخته‌شده‌ترین نمونه است؛ راه‌اندازی آن را در تنظیمات پروکسی Telegram نشان داده‌ایم.

پروکسی در داده تلفن همراه: کادر پروکسی در صفحه APN#

داده تلفن همراه جای جداگانه‌ای دارد: APN یا نام نقطه دسترسی. APN رکوردی است که به گوشی می‌گوید با چه تنظیماتی به شبکه اپراتور وصل شود و درون آن دو کادر به نام‌های پروکسی (Proxy) و درگاه (Port) هست.

در اندروید خام این صفحه زیر تنظیمات > شبکه و اینترنت، در تنظیمات سیم‌کارت و در سطر نام‌های نقطه دسترسی (Access Point Names) قرار دارد. در Samsung مسیر این است: Settings > Connections > Mobile networks > Access Point Names. با زدن روی APN مورد استفاده، کادرها باز می‌شوند.

اینجا به سه چیز توجه کنید:

• «نام کاربری» و «گذرواژه» این صفحه مربوط به پروکسی نیستند. این‌ها کادرهایی هستند که برای APN اپراتور تعریف شده‌اند. نوشتن گذرواژه پروکسی در اینجا فایده‌ای ندارد؛ به همین دلیل در داده تلفن همراه هم راه عملی همان لیست سفید IP است. اما نشانی عمومی شما در داده تلفن همراه با هر بار تازه شدن اتصال ممکن است عوض شود و شاید با مشترکان دیگر مشترک باشد؛ از این رو لیست سفید در داده تلفن همراه به پایداری اینترنت خانگی کار نمی‌کند.
• برخی اپراتورها ویرایش APN را می‌بندند. اگر کادرها خاکستری دیده می‌شوند، نمی‌توانید تغییرشان دهید.
• تنظیم نادرست APN اینترنت همراه را کامل قطع می‌کند. اگر چیزی را خراب کردید، گزینه بازنشانی به موارد پیش‌فرض (Reset to default) در منوی همان صفحه تنظیمات اپراتور را برمی‌گرداند.

تنظیم پروکسی در Android TV#

در تلویزیون‌ها و جعبه‌های تلویزیونی که Android TV و Google TV دارند نیز این تنظیم درون شبکه است. در رابط فارسی Android TV مسیر چنین است:

1. به تنظیمات > شبکه و اینترنت بروید (Settings > Network & Internet).
2. شبکه‌ای را که به آن وصل هستید انتخاب کنید.
3. وارد تنظیمات پروکسی (Proxy settings) شوید و دستی (Manual) را انتخاب کنید.
4. با کنترل، به‌ترتیب کادرهای نام میزبان پروکسی، درگاه پروکسی و در صورت تمایل کنار گذاشتن پروکسی برای را پر کنید.

سازندگان تلویزیون ممکن است این منو را مطابق رابط خودشان نام‌گذاری کنند؛ اگر این سطر را پیدا نکردید، گزینه‌های پیشرفته درون تنظیمات شبکه را ببینید. محدودیت‌های گوشی اینجا هم برقرار است. Android TV همان هشدار را نشان می‌دهد: مرورگر از پروکسی استفاده می‌کند و برنامه‌های دیگر شاید نکنند. فرض نکنید یک برنامه پخش ویدیو در تلویزیون از این تنظیم پیروی می‌کند.

چگونه می‌فهمید پروکسی کار می‌کند؟#

این بررسی دو دقیقه وقت می‌گیرد.

1. پیش از تنظیم پروکسی، در مرورگر یکی از سایت‌های «IP من چیست» را باز کنید و نشانی و کشوری را که نشان می‌دهد یادداشت کنید.
2. پروکسی را ذخیره کنید. در Xiaomi خاموش و روشن کردن Wi-Fi را فراموش نکنید.
3. همان صفحه را تازه کنید. اگر نشانی و موقعیت به نشانی و موقعیت پروکسی تغییر کرده باشد، تنظیم کار می‌کند.

اگر می‌خواهید سرعت، موقعیت و نشت را دقیق‌تر بررسی کنید، نوشته آیا پروکسی کار می‌کند؟ چگونه پروکسی را آزمایش کنیم گام‌ها را به‌ترتیب آورده است.

پروکسی در گوشی چگونه خاموش می‌شود؟#

همان مسیری را که هنگام راه‌اندازی رفتید برگردید، سطر پروکسی را روی خالی (None) بگذارید و ذخیره کنید. در اندروید خام این کار از راه نماد مداد در جزئیات شبکه و گزینه‌های پیشرفته انجام می‌شود؛ در Xiaomi از راه پیکان کنار شبکه و سطر Proxy.

اگر هرگز پروکسی تنظیم نکرده‌اید ولی در گوشی یک پروکسی تعریف‌شده می‌بینید، دو احتمال را بررسی کنید: اگر گوشی متعلق به محل کارتان است، شاید پروفایل مدیریتی شرکت این تنظیم را نوشته باشد؛ یا کسی که پیش از شما از گوشی استفاده می‌کرده برای آن شبکه تنظیمی به جا گذاشته است. در گوشی شرکتی، پیش از خاموش کردن این تنظیم با واحد فناوری اطلاعات مشورت کنید.

پس از تنظیم پروکسی اینترنت قطع است: چه چیزی را بررسی کنیم؟#

باز نشدن صفحه‌ها پس از نوشتن پروکسی رایج‌ترین مشکل است و تقریباً همیشه یکی از دلیل‌های زیر را دارد.

• در نشانی چیزی اضافه هست. http://، خط مورب پایانی یا فاصله‌ای که هنگام کپی کردن آمده است. کادر را پاک کنید و دوباره با دست بنویسید.
• پورت اشتباه است. ارائه‌دهندگان برای HTTP و SOCKS5 پورت‌های متفاوتی می‌دهند. در اندروید پورت HTTP و HTTPS نوشته می‌شود.
• نشانی IP شما در لیست سفید نیست. اگر مودم دوباره راه‌اندازی شده باشد، شاید نشانی شما عوض شده است. لیست سفید را در پنل به‌روز کنید.
• خود شبکه جلویش را می‌گیرد. شبکه مدرسه، هتل و محل کار ممکن است پورت‌های پروکسی بیرونی را ببندد. همین تنظیم را در خانه امتحان کنید.
• فقط یک برنامه کار نمی‌کند. اگر مرورگر باز می‌شود ولی یک برنامه وصل نمی‌شود، آن برنامه از پروکسی پیروی نمی‌کند؛ این خرابی نیست، همان محدودیتی است که بالاتر گفتیم.

اگر مطمئن نیستید، پروکسی را روی خالی بگذارید. اگر اینترنت بی‌درنگ برگشت، مشکل در اطلاعات پروکسی است. معنای تک‌تک پیام‌های خطای مرورگر را در خطای پاسخ ندادن سرور پروکسی توضیح داده‌ایم.

پروکسی در اندروید برای چه کارهایی به کار می‌رود؟#

• شبکه مدرسه، خوابگاه و محل کار. شبکه‌هایی که بدون وارد کردن نشانی یا پیوند PAC واحد فناوری اطلاعات نمی‌توان در آن‌ها به اینترنت وصل شد.
• آزمون سایت موبایل و برنامه. دیدن اینکه سایت شما وقتی از کشوری دیگر باز می‌شود چه زبانی، چه قیمتی و چه محتوایی نشان می‌دهد، آن هم روی یک گوشی واقعی. این سناریو را در صفحه آزمون برنامه شرح داده‌ایم.
• بررسی تبلیغات و نتایج جست‌وجو. نگاه کردن از روی گوشی به اینکه یک تبلیغ در کشور هدف واقعاً نمایش داده می‌شود یا نه. روش‌های مربوط به جست‌وجو در جست‌وجو در Google از کشوری دیگر آمده است.
• اتصال از خارج با نشانی Türkiye. برای کسانی که در سفر به نشانی‌ای با خروجی Türkiye نیاز دارند، گزینه‌ها را در دریافت نشانی IP از Türkiye در خارج از کشور مقایسه کرده‌ایم.
• بیرون رفتن گوشی و رایانه از یک نشانی. اگر باید همیشه از یک IP به سرویسی وصل شوید، نشانی پروکسی ISP ثابت است، خودبه‌خود عوض نمی‌شود و با لیست سفید در گوشی راحت کار می‌کند.

چون تنظیم اندروید HTTP و HTTPS می‌خواهد، نخست پشتیبانی پروکسی HTTPS را ببینید. اگر به نشانی‌های اتصال خانگی نیاز دارید پروکسی مسکونی و اگر به نشانی‌های اپراتور نیاز دارید پروکسی موبایل انتخاب می‌شود. برای یکی از نزدیکانتان که iPhone دارد، جای همین تنظیم را در تنظیم پروکسی روی iPhone و iPad نشان داده‌ایم.

خطاهای رایج#

• نوشتن پروکسی در Wi-Fi و آزمودن آن با داده تلفن همراه. وقتی Wi-Fi ضعیف است گوشی ممکن است بی‌خبر به داده تلفن همراه برود. هنگام آزمون داده تلفن همراه را خاموش کنید.
• نوشتن نشانی و پورت در یک کادر. اگر pr.proxynet.io:8000 به همین شکل در کادر اول نوشته شود، گوشی نام را نامعتبر می‌داند.
• این فرض که بازی یا تماس تصویری از پروکسی می‌گذرد. این تنظیم فقط برای ترافیک وب است.
• باقی گذاشتن IP قدیمی در لیست سفید. اگر نشانی خانه عوض شده باشد پروکسی شما را نمی‌شناسد؛ نخستین جایی که باید ببینید لیست سفید در پنل است.
• رها کردن تنظیم در شبکه‌ای که مهمانش بوده‌اید. تنظیم درون همان شبکه ذخیره می‌شود؛ ماه‌ها بعد که دوباره به آن شبکه وصل شوید اینترنت باز نمی‌شود و دلیلش را به یاد نمی‌آورید.

راهنمای انتخاب#

پرسش‌های متداول#

آیا تنظیم پروکسی اندروید برای همه برنامه‌ها اعمال می‌شود؟#

نه. هشدار خود اندروید هم همین را می‌گوید: مرورگر از این تنظیم استفاده می‌کند و برنامه‌های دیگر شاید نکنند. مرورگرها از پروکسی سیستم پیروی می‌کنند، اما بسیاری از برنامه‌ها اتصال را به روش خودشان می‌سازند. عوض نشدن نشانی IP در یک برنامه به این معنا نیست که تنظیم را اشتباه انجام داده‌اید.

نام میزبان پروکسی یعنی چه؟#

نشانی سرور پروکسی است. می‌تواند نام دامنه‌ای مانند pr.proxynet.io باشد یا یک نشانی IP عددی. در ابتدای آن http:// نوشته نمی‌شود. کادر «درگاه پروکسی» در کنارش شماره پورت را می‌خواهد.

نام کاربری و گذرواژه پروکسی در گوشی کجا نوشته می‌شود؟#

در صفحه پروکسی Wi-Fi کادری برای آن وجود ندارد. یا در پنل پروکسی نشانی IP خودتان را به لیست سفید اضافه می‌کنید و بدون گذرواژه وصل می‌شوید، یا آن را در پنجره ورودی می‌نویسید که مرورگر در نخستین اتصال باز می‌کند. راه دوم فقط در مرورگر کار می‌کند.

پروکسی‌ای که در Wi-Fi تنظیم کرده‌ام در داده تلفن همراه هم کار می‌کند؟#

نه. این تنظیم فقط درون همان شبکه Wi-Fi ذخیره می‌شود که برایش نوشته‌اید. برای داده تلفن همراه کادرهای پروکسی و درگاه در صفحه APN به کار می‌رود؛ ممکن است اپراتور ویرایش این صفحه را بسته باشد.

آیا می‌توانم در اندروید از پروکسی SOCKS5 استفاده کنم؟#

با تنظیم پروکسی Wi-Fi سیستم نمی‌توانید؛ آن تنظیم برای پروکسی HTTP است. SOCKS5 را فقط درون برنامه‌هایی می‌توانید تعریف کنید که تنظیم پروکسی خودشان را دارند. اگر ارائه‌دهنده برای همان پروکسی پورت HTTP و HTTPS هم می‌دهد، همان را در گوشی بنویسید.

آیا پروکسی اینترنت گوشی را کند می‌کند؟#

چون ترافیک شما از سروری در میانه راه می‌گذرد، باز شدن صفحه‌ها ممکن است کمی طولانی‌تر شود؛ اندازه‌اش به موقعیت و کیفیت پروکسی بستگی دارد. انتخاب موقعیتی نزدیک به خودتان این فاصله را کم می‌کند. برای اینکه بفهمید کندی از پروکسی است یا از شبکه، کافی است پروکسی را مدتی روی «خالی» بگذارید و همان صفحه را دوباره باز کنید.

خلاصه#

در اندروید پروکسی در منوی جداگانه‌ای نیست و در تنظیمات پیشرفته هر شبکه Wi-Fi قرار دارد: در اندروید خام زیر شبکه و اینترنت > اینترنت، در Samsung در بخش پیشرفته زیر اتصالات > Wi-Fi و در Xiaomi در سطر Proxy که با پیکان کنار شبکه باز می‌شود. در کادر «نام میزبان پروکسی» نشانی و در کادر «درگاه پروکسی» پورت نوشته می‌شود. این تنظیم فقط برای HTTP و HTTPS است، فقط در همان شبکه Wi-Fi اعتبار دارد، همه برنامه‌ها از آن پیروی نمی‌کنند و کادر گذرواژه ندارد؛ به همین دلیل راحت‌ترین روش در گوشی لیست سفید IP است. برای نشانی‌هایی با پشتیبانی از لیست سفید که بتوانید در گوشی و رایانه از یک پنل مدیریتشان کنید، به خدمات پروکسی ما نگاهی بیندازید.