صفحهای مانند «آیپی من چیست» را باز میکنید و بهجای یک سطر، دو سطر میبینید. اولی آشناست: 203.0.113.58، چهار عدد که با نقطه از هم جدا شدهاند. دومی رشته بلندی از رقم، حرف و دونقطه است، مثلاً 2001:db8:4a2c:1e00:9d3f:62b1:7c0e:51a4. هر دو به اتصال شما تعلق دارند و دستگاهتان در طول روز، بیآنکه از شما بپرسد، میان آنها جابهجا میشود.
در این نوشته توضیح میدهیم این دو چه تفاوتی دارند، چرا آدرسهای IPv4 تمام شد، دستگاهها چگونه آدرس میگیرند و میان دو نسخه انتخاب میکنند و چگونه بفهمید IPv6 دارید. باورهای نادرست درباره سرعت و حریم خصوصی، اینکه آیا باید IPv6 را خاموش کرد، و نکتههایی برای صاحبان سایت و کاربران پروکسی را هم بررسی میکنیم.
تفاوت IPv4 و IPv6 چیست؟
تفاوت اصلی در طول آدرس است: IPv4 از 32 بیت و IPv6 از 128 بیت استفاده میکند. سیودو بیت 4,294,967,296 آدرس میدهد؛ عددی که در سال 1981، هنگام استاندارد شدن IPv4، بیش از کافی به نظر میرسید. تعداد آدرسهایی که 128 بیت میسازد عددی 39 رقمی است: یک شبکه Wi-Fi خانگی روی IPv6 بلوکی میگیرد که حدود 4.3 میلیارد برابر کل اینترنت IPv4 است.
این دو، پروتکلهایی جدا از هم هستند، نه نسخه ارتقایافته یکدیگر. دستگاهی که فقط IPv4 میفهمد نمیتواند به آدرسی وصل شود که فقط در IPv6 وجود دارد؛ به همین دلیل اینترنت هر دو را همزمان اجرا میکند، چیدمانی که به آن دوپشته (dual stack) میگویند. اگر آدرس عمومی و خصوصی برایتان مفهوم تازهای است، از آدرس آیپی چیست؟ شروع کنید.
همه آدرسهای نمونه در این نوشته از بازههایی آمدهاند که برای مستندسازی کنار گذاشته شدهاند (RFC 5737 و RFC 3849)، پس هیچکدام به دستگاه واقعی تعلق ندارد.
آدرس IPv6 را چگونه بخوانیم و کوتاه کنیم؟
آدرس IPv6 هشت گروه چهاررقمی شانزدهشانزدهی (رقمهای 0 تا 9 و حرفهای a تا f) است که با دونقطه از هم جدا میشوند و تقریباً همیشه به شکل کوتاهشده نمایش داده میشود. قواعد شکل کوتاه در RFC 5952 ثابت شدهاند تا هر برنامه یک آدرس را به یک شکل بنویسد. آدرس 2001:0db8:00a0:0000:0000:0000:0000:0c15 را در نظر بگیرید:
- صفرهای ابتدای هر گروه را حذف کنید:
2001:db8:a0:0:0:0:0:c15. - طولانیترین رشته گروههای صفر پشت سر هم را با
::جایگزین کنید:2001:db8:a0::c15. ::را فقط یک بار به کار ببرید، وگرنه کسی نمیتواند بفهمد هر فاصله چند صفر را پنهان کرده است.- برای یک گروه صفر تنها هرگز از
::استفاده نکنید:2001:db8:0:1:0:0:0:5میشود2001:db8:0:1::5. - حرفها را کوچک بنویسید:
2001:db8::c15، نه2001:DB8::C15.
اگر شماره پورت هم همراه آدرس بیاید، آدرس داخل کروشه قرار میگیرد، یعنی [2001:db8::c15]:8080، تا آخرین دونقطه جزء آدرس خوانده نشود.
64 بیت نخست، یعنی پیشوند (prefix)، شبکه شما را مشخص میکند و 64 بیت پایانی، یعنی شناسه رابط (interface ID)، دستگاه را. شناختن سه نوع آدرس به کارتان میآید: ::1 خود دستگاه است (همتای 127.0.0.1 در IPv4)؛ آدرسهای پیوند محلی (link-local) که با fe80 شروع میشوند فقط در شبکه محلی کار میکنند و روی هر دستگاه IPv6 وجود دارند؛ و آدرسهای عمومی معمولاً با 2 یا 3 شروع میشوند.
چرا آدرسهای IPv4 تمام شد و NAT چه کرد؟
آدرسهای IPv4 تمام شد، چون 4.3 میلیارد آدرس برای میلیاردها گوشی، کامپیوتر و سرور کافی نبود. در 3 فوریه 2011، IANA آخرین بلوکهایش را به پنج ثبتکننده منطقهای سپرد و Number Resource Organization اعلام کرد که مخزن آزاد آدرسهای IPv4 بهطور کامل تمام شده است. RIPE NCC، ثبتکننده منطقهای اروپا، خاورمیانه و آسیای مرکزی، ذخیره خودش را در نوامبر 2019 به پایان رساند.
اینترنت با اشتراکگذاری آدرسها روی IPv4 به رشد ادامه داد. NAT (ترجمه آدرس شبکه) به مودم خانگی اجازه میدهد به دستگاهها آدرسهای خصوصی مانند 192.168.1.20 بدهد و همه را با یک آدرس عمومی به اینترنت ببرد. بسیاری از ارائهدهندگان اینترنت روی آن NAT در سطح اپراتور (CGNAT) را هم اضافه کردند و چند مشترک را پشت یک آدرس مشترک قرار دادند.
اشتراکگذاری برای وبگردی مشکلی ندارد، اما هر کاری را که به اتصالی از بیرون نیاز دارد مختل میکند؛ مثلاً دسترسی به دوربین خانه وقتی بیرون هستید. در CGNAT چیست؟ توضیح دادهایم چگونه بفهمید خط شما درگیر آن است یا نه. IPv6 کمبود آدرس ندارد، پس هر دستگاه دوباره میتواند آدرس عمومی خودش را داشته باشد.
دستگاه چگونه آدرس IPv4 یا IPv6 میگیرد؟
دستگاه IPv4 معمولاً آدرسش را از یک سرور درخواست میکند، در حالی که دستگاه IPv6 معمولاً آدرسش را خودش از روی اطلاعاتی میسازد که مودم اعلام میکند. روند را برای لپتاپی دنبال میکنیم که به یک شبکه Wi-Fi خانگی با هر دو پروتکل وصل میشود.
در IPv4 از طریق DHCP (پروتکل پیکربندی پویای میزبان):
- لپتاپ از شبکه یک آدرس درخواست میکند.
- مودم یک آدرس خصوصی آزاد مانند
192.168.1.20را همراه با آدرس خودش و سرورهای DNS پیشنهاد میدهد. - لپتاپ میپذیرد و مودم آن آدرس را برای یک مدت اجاره (lease) مشخص، اشغالشده علامت میزند.
در IPv6 معمولاً از طریق SLAAC (پیکربندی خودکار آدرس بدون حالت):
- لپتاپ آدرس پیوند محلی خود را که با
fe80شروع میشود میسازد. - مودم پیشوند شبکه را اعلام میکند، برای نمونه
2001:db8:4a2c:1e00::/64. - لپتاپ 64 بیت پایانی را خودش پر میکند و بررسی میکند که دستگاه دیگری از آدرس حاصل استفاده نکند.
- همچنین آدرسهای موقت با انتهای تصادفی میسازد و از آنها برای اتصالهایی که خودش باز میکند استفاده میکند.
هیچ سروری ثبت نمیکند کدام دستگاه کدام آدرس را دارد و نام «بدون حالت» از همینجا میآید؛ شرکتها و ادارههایی که به چنین ثبتی نیاز دارند DHCPv6 را اضافه میکنند.
IPv4 و IPv6 در یک نگاه
| ویژگی | IPv4 | IPv6 |
|---|---|---|
| اندازه آدرس | 32 بیت | 128 بیت |
| شکل نوشتن | 4 عدد دهدهی با نقطه | 8 گروه شانزدهشانزدهی با دونقطه |
| نمونه | 192.0.2.10 | 2001:db8::10 |
| تعداد آدرسها | حدود 4.3 میلیارد | عددی 39 رقمی |
| گرفتن آدرس | DHCP از مودم | SLAAC یا DHCPv6 |
| در خانه | یک آدرس عمومی مشترک از طریق NAT | یک آدرس عمومی برای هر دستگاه |
| رکورد DNS | A | AAAA |
| سرآیند بسته | 20 تا 60 بایت، با چکسام | ثابت 40 بایت، بدون چکسام |
دستگاه شما چگونه میان IPv4 و IPv6 انتخاب میکند؟
وقتی سایتی از هر دو پشتیبانی میکند، دستگاه شما معمولاً اول IPv6 را امتحان میکند و اگر لازم باشد، در کسری از ثانیه به IPv4 برمیگردد. انتخاب از DNS شروع میشود، سامانهای که نام سایت را به آدرس تبدیل میکند: رکورد A آدرس IPv4 را نگه میدارد و رکورد AAAA آدرس IPv6 را.
روش پیشنهادی IETF برای این کار Happy Eyeballs نام دارد و در RFC 8305 شرح داده شده است:
- دستگاه از DNS رکورد AAAA و بلافاصله پس از آن رکورد A را میخواهد.
- اگر آدرسهای IPv6 برگردند، اتصال از طریق IPv6 را آغاز میکند.
- اگر پس از مکثی کوتاه، که بهطور پیشفرض 250 میلیثانیه است، این اتصال برقرار نشده باشد، همزمان تلاشی از طریق IPv4 را هم شروع میکند.
- هر اتصالی که زودتر برقرار شود، همان به کار میرود.
به همین دلیل مسیر خراب IPv6 بهندرت صفحه را خالی میگذارد و در بدترین حالت مکثی کوتاه ایجاد میکند. ویندوز هم بهطور پیشفرض آدرسهای عمومی IPv6 را بر IPv4 ترجیح میدهد. برخی شبکهها، از جمله اپراتورهای موبایل، به دستگاهها فقط IPv6 میدهند و سایتهایی را که فقط IPv4 دارند از طریق NAT64 در دسترس قرار میدهند؛ مترجمی که در لبه شبکه قرار دارد.
چگونه بفهمید IPv6 دارید؟
سریعترین راه، باز کردن یک صفحه آزمون روی همان دستگاه و شبکهای است که برایتان مهم است؛ یک گوشی روی Wi-Fi و روی اینترنت موبایل ممکن است پاسخهای متفاوتی بدهد.
- یک صفحه «آیپی من چیست» باز کنید. اگر کنار آدرس نقطهدار، آدرسی با دونقطه هم میبینید، IPv6 دارید.
- آزمون گوگل را اجرا کنید:
ipv6test.google.com(صفحه انگلیسی است). پیام «Yes, looks like you're using IPv6 already.» (به نظر میرسد همین حالا از IPv6 استفاده میکنید) یعنی IPv6 کار میکند. «No problems detected.» (مشکلی پیدا نشد) یعنی هنوز IPv6 ندارید، اما چیزی هم خراب نیست. «Looks like your connection isn't ready for IPv6.» (به نظر میرسد اتصال شما برای IPv6 آماده نیست) نشان میدهد مشکل در مودم، سیستمعامل یا ارائهدهنده اینترنت است. - در مک مسیر Apple menu > System Settings > Network (منوی اپل > تنظیمات سیستم > شبکه) را باز کنید، روی اتصال خود کلیک کنید و سپس Details (جزئیات) و TCP/IP را بزنید. گزینه Configure IPv6 (پیکربندی IPv6) باید روی Automatically (خودکار) باشد؛ Link-local only (فقط پیوند محلی) IPv6 را داخل شبکه شما نگه میدارد.
- اگر IPv6 ندارید، ابتدا بررسی کنید که در تنظیمات مودم فعال باشد و سپس از ارائهدهنده اینترنت خود بپرسید آیا سرویس شما آن را شامل میشود یا نه.
پیشرفته: بررسی در ویندوز با ipconfig
در منوی Start عبارت cmd را تایپ کنید، Command Prompt (خط فرمان) را باز کنید و این فرمان را اجرا کنید:
ipconfigزیر آداپتور Wi-Fi یا Ethernet، سطر IPv6 Address یا Temporary IPv6 Address که با 2 یا 3 شروع شود یعنی IPv6 عمومی شما کار میکند. سطر Link-local IPv6 Address که با fe80 شروع میشود بهتنهایی کافی نیست، چون هر دستگاهی چنین آدرسی دارد. اگر زبان نمایش ویندوز شما فارسی است، نام سطرها ممکن است فارسی باشد؛ دنبال سطر آدرس IPv6 بگردید که با 2 یا 3 شروع میشود.
آیا IPv6 از IPv4 سریعتر یا امنتر است؟
هیچکدام خودبهخود سریعتر یا امنتر نیست؛ تعیینکننده، شبکهای است که پروتکل در آن کار میکند.
سرعت. IPv6 مرحله ترجمه آدرس را ندارد، اما سرعت واقعی به مسیر تا سایت و میزان شلوغی سرور بستگی دارد. مکث در اولین اتصال معمولاً نشانه مسیر نیمهخراب IPv6 است؛ ایرادی که باید برطرف شود.
امنیت. اغلب گفته میشود IPv6 امنتر است، چون «همراه با IPsec میآید»؛ IPsec مجموعه پروتکلی برای رمزگذاری ترافیک آیپی است. IPsec زمانی برای IPv6 اجباری بود، اما RFC 8504 اکنون فقط پشتیبانی از آن را توصیه میکند و IPsec روی IPv4 هم کار میکند. در وب، رمزگذاری در هر دو حالت از HTTPS میآید.
در معرض بودن. در IPv4، NAT خانگی تقریباً بهطور اتفاقی دستگاهها را پنهان میکند: هیچچیز از بیرون نمیتواند به یک آدرس خصوصی اتصال برقرار کند. در IPv6 هر دستگاه در اصل از بیرون دسترسپذیر است، پس این کار بر عهده فایروال IPv6 مودم است. RFC 6092، راهنمای IETF برای مودمها و روترهای خانگی، انتظار دارد ترافیک ورودی فقط وقتی عبور کند که دستگاهی در داخل شبکه آن را درخواست کرده باشد؛ پیش از باز کردن هر پورت بررسی کنید این فایروال روشن باشد.
حریم خصوصی. نسخههای اولیه IPv6 نیمه مربوط به دستگاه در آدرس را از آدرس سختافزاری کارت شبکه (مک آدرس) میساختند، پس این بخش لپتاپ را به هر شبکهای که میرفت دنبال میکرد. دستگاهها اکنون از آدرسهای موقت با انتهای تصادفی استفاده میکنند؛ طبق RFC 8981 هر آدرس موقت بهطور پیشفرض یک روز «ترجیحی» و دو روز معتبر است. پیشوند همچنان، مانند یک آدرس IPv4 عمومی، به خانه شما اشاره میکند.
آیا باید IPv6 را غیرفعال کنید؟
معمولاً نه. مایکروسافت غیرفعال کردن IPv6 را در ویندوز توصیه نمیکند، چون ممکن است برخی اجزای ویندوز از کار بیفتند. اگر برنامهای واقعاً باید اول از IPv4 استفاده کند، توصیه مایکروسافت تنظیم Prefer IPv4 over IPv6 (ترجیح IPv4 بر IPv6) است؛ این تنظیم را مدیر سیستم در رجیستری اعمال میکند و به راهاندازی دوباره نیاز دارد.
هر کدام از دلیلهای رایج برای خاموش کردن IPv6 راهحل بهتری دارد:
- صفحهها پیش از باز شدن مکث میکنند. مسیر IPv6 خراب است؛ بهجای پنهان کردن مشکل روی یک دستگاه، میانافزار (firmware) مودم را بهروز کنید یا مشکل را به ارائهدهنده اینترنت گزارش دهید.
- یک اپلیکیشن VPN ترافیک IPv6 را منتقل نمیکند. اول از گزینه IPv6 خود اپلیکیشن استفاده کنید یا از تیم پشتیبانی آن بپرسید.
- یک برنامه قدیمی روی IPv6 خطا میدهد. در ویندوز از تنظیم ترجیح IPv4 استفاده کنید؛ در مک، Configure IPv6 را برای مدتی روی Link-local only بگذارید و بعد دوباره به Automatically برگردانید.
امروز IPv6 چقدر رایج است؟
نزدیک به نیمی از کاربران از طریق IPv6 به اینترنت وصل میشوند. آمار IPv6 گوگل، که سهم کاربرانی را میسنجد که از طریق IPv6 به گوگل دسترسی دارند، در 9 اکتبر 2026 عدد 48.70 درصد را نشان میداد؛ در روزهای پیش از آن در همین ماه، مقدارهای روزانه میان حدود 46 و 52 درصد بود.
میزان پذیرش از کشوری به کشور دیگر بسیار متفاوت است. ارقام کشوری گوگل برای همان تاریخ، بهصورت گردشده: فرانسه 87 درصد، آلمان 76 درصد، هند 68 درصد، ایالات متحده 54 درصد، ترکیه 18 درصد و اسپانیا 13 درصد. بقیه کاربران هنوز فقط از طریق IPv4 وصل میشوند و به همین دلیل هیچ وبسایت عمومیای نمیتواند IPv4 را کنار بگذارد.
صاحبان سایت چه چیزهایی را باید بررسی کنند؟
سایت فقط وقتی از طریق IPv6 کار میکند که DNS آن رکورد AAAA داشته باشد و سرور واقعاً روی آن آدرس پاسخ دهد:
- کنار رکورد A یک رکورد AAAA اضافه کنید؛ اگر DNS شما را یک CDN یا شرکت میزبانی مدیریت میکند، ببینید آیا این کار را خودش برایتان انجام میدهد یا نه.
- وبسرور را طوری تنظیم کنید که روی IPv6 هم گوش دهد و همان پورتها را در فایروال IPv6 هم باز کنید.
- از شبکهای که فقط IPv6 دارد آزمایش کنید تا بازگشت بیصدا به IPv4 نتواند ایرادی را پنهان کند.
- مطمئن شوید لاگها، محدودیتهای نرخ و لیستهای سفید آدرس IPv6 را میپذیرند و بازدیدکنندگان را بر اساس پیشوند
/64بشمارید، نه تکآدرس.
اگر از پروکسی استفاده کنید، این تفاوت چه معنایی دارد؟
با پروکسی، سایت آدرس خروجی پروکسی را میبیند، پس آنچه اهمیت دارد پروتکلی است که پروکسی با آن به سایت میرسد. خروجی IPv6 فقط در سایتهایی کار میکند که رکورد AAAA دارند؛ روش آزمودن یک سایت مقصد و اینکه چرا سایتها IPv6 را بر اساس پیشوند ارزیابی میکنند در پروکسی IPv4 یا IPv6 آمده است.
اگر فهرست سایتهای مقصد شما ترکیبی یا نامعلوم است، پروکسی IPv4 انتخاب مطمئنی است.
برای کارهایی که روی مقصدهای تأییدشده با پشتیبانی IPv6 به آدرسهای فراوان نیاز دارند، پروکسی IPv6 را بررسی کنید. هر دو بهازای هر آیپی فروخته میشوند و بهطور پیشفرض دسترسی به مجموعه مشخصی از سایتهای مقصد را شامل میشوند؛ دسترسی به همه وبسایتها افزونهای پولی است.
این تفاوت در زندگی روزمره کجا دیده میشود؟
- دسترسی از بیرون به دوربین خانه: در IPv4 پشت CGNAT ممکن نیست و در IPv6 وقتی فایروال مودم اجازه دهد ممکن است.
- لیستهای سفید در محل کار: آدرسهای موقت IPv6 هر روز عوض میشوند، پس مدیران شبکه به یک پیشوند یا یک آدرس ثابت اجازه میدهند.
- شمارش بازدیدکنندگان و محدودیت نرخ: یک خانه با یک آدرس IPv4 اما با آدرسهای IPv6 فراوان دیده میشود.
- چاپگرهای قدیمی که فقط IPv4 میفهمند، به لطف دوپشته بودن شبکه همچنان کار میکنند.
اشتباهات رایج
- آدرس
fe80را نشانه اینترنت IPv6 دانستن. فقط آدرس عمومیای که با2یا3شروع شود این را نشان میدهد. - غیرفعال کردن IPv6 برای سریعتر شدن. این کار ایراد را پنهان میکند و مایکروسافت هم آن را توصیه نمیکند.
- NAT را فایروال پنداشتن. با آدرسهای عمومی IPv6، فایروال IPv6 مودم است که ترافیک ناخواسته را بیرون نگه میدارد.
- افزودن یک آدرس موقت IPv6 به لیست سفید. این آدرس ظرف یکی دو روز عوض میشود.
- فرض اینکه سایت چون باز میشود از طریق IPv6 کار میکند. بازگشت به IPv4 در مرورگر هیچ تفاوتی نشان نمیدهد.
راهنمای انتخاب
| وضعیت شما | چه کنید |
|---|---|
| میخواهید بدانید IPv6 دارید یا نه | ipv6test.google.com را روی همان دستگاه و شبکه باز کنید |
| آزمون میگوید اتصال شما آماده نیست | تنظیم IPv6 مودم را بررسی کنید و از ارائهدهنده بپرسید |
| صفحهها مکث میکنند و بعد باز میشوند | مسیر IPv6 را درست کنید، آن را خاموش نکنید |
| یک برنامه ویندوزی اول IPv4 میخواهد | از مدیر سیستم بخواهید Prefer IPv4 over IPv6 را تنظیم کند |
| دستگاه خانگی پشت CGNAT باید از بیرون در دسترس باشد | IPv6 در هر دو طرف، یا یک IPv4 عمومی از ارائهدهنده |
| وبسایت دارید | رکورد AAAA، گوش دادن روی هر دو، آزمایش از شبکه فقط IPv6 |
| پروکسی برای سایتهایی با پشتیبانی متفاوت از IPv6 | IPv4؛ IPv6 فقط برای مقصدهای دارای AAAA |
پرسشهای متداول
آیا IPv6 جای IPv4 را میگیرد؟
نه به این زودی. حدود نیمی از کاربران هنوز IPv6 ندارند، پس سایتها و ارائهدهندگان اینترنت سالها هر دو را اجرا خواهند کرد و هیچ تاریخی هم برای خاموش کردن IPv4 تعیین نشده است.
چرا کامپیوتر من چند آدرس IPv6 دارد؟
این طبیعی است. یک دستگاه معمولاً یک آدرس پیوند محلی که با fe80 شروع میشود، یک آدرس عمومی پایدار و یک یا چند آدرس موقت دارد که تقریباً هر روز عوض میشوند و برای اتصالهای خروجی به کار میروند.
آیا دستگاهی که فقط IPv4 دارد میتواند سایتی را باز کند که فقط IPv6 دارد؟
مستقیم نه، چون این دو پروتکل نمیتوانند با هم حرف بزنند. به مترجمی مانند NAT64 یا پروکسیای نیاز است که هر دو را بفهمد؛ در عمل این وضعیت نادر است، چون تقریباً همه سایتهای عمومی هنوز آدرس IPv4 دارند.
آیا IPv6 ردیابی من را آسانتر میکند؟
نه بیشتر از IPv4. آدرسهای موقت نیمه مربوط به دستگاه را مرتب عوض میکنند، پیشوند تقریباً به همان شکلی خانه شما را مشخص میکند که یک آدرس IPv4 عمومی، و کوکیها و حسابهای کاربری در هر دو حالت شما را شناسایی میکنند.
آیا در خانه به IPv6 نیاز دارم؟
لازم نیست کاری انجام دهید: اگر ارائهدهنده اینترنت شما IPv6 ارائه کند، مودم و دستگاههایتان خودکار از آن استفاده میکنند. بیشترین فایده آن پشت CGNAT است، وقتی میخواهید از بیرون به دستگاهی در خانه دسترسی داشته باشید.
معادل 192.168.1.1 در IPv6 چیست؟
معادل ثابتی وجود ندارد. مودم شما خودش را با یک آدرس پیوند محلی که با fe80 شروع میشود معرفی میکند و دستگاهها از همین آدرس بهعنوان گیتوی استفاده میکنند؛ این آدرس از مودمی به مودم دیگر فرق دارد. برای ورود به صفحه مدیریت، از آدرسی استفاده کنید که در دفترچه راهنمای مودم آمده است.
خلاصه
IPv4 و IPv6 یک کار را با اندازههای متفاوت آدرس انجام میدهند: 32 بیت با نقطه، که ذخیره آزادش در سال 2011 تمام شد، و 128 بیت با دونقطه، که برای همه دستگاهها کافی است. دستگاه دوپشته IPv6 را ترجیح میدهد و در صورت لزوم در کسری از ثانیه به IPv4 برمیگردد. با یک صفحه آزمون بررسی کنید IPv6 دارید یا نه، آن را روشن نگه دارید، اگر برنامهای لازم داشت از تنظیم ترجیح IPv4 استفاده کنید و مطمئن شوید فایروال IPv6 مودمتان فعال است. اگر کار شما به آدرسهایی از هر دو نوع نیاز دارد، نگاهی به خدمات پروکسی ما بیندازید.




